TATLI CADI

ÖNCE BALIKLARIMI BESLEDİM

2009-07-13T22:57:00.016+03:00

Bu yıl çok yorucu oldu benim için .Dört yıldır emek verdiğim öğrencilerimin lisede son ve hayatlarında belki de en zor seneleriydi. Üniversiteye hazırlandık beraberce.Yorulduk, ne sağımıza ne solumuza (ne de blogumuza) bakabildik malesef.

Öyle böyle değil çok ihmal etmişim ben blogumu. Baksanıza taaaaaaaaaaaaaa Kurban Bayramında kalmışım. Şurda ramazana ne kaldı ki... dedim de aklıma bu cümleden hareketle annemin öğretmenliğinin ilk yıllarında yaşadığı bir olay geldi, yazmadan geçemeyeceğim.

Adı lazım değil yurdumun güzel illerinden birinin köyüne sürmüşler bizimkileri. Yooo yanlış okumadınız gerçekten de sürülmüşler.Bir yandan babamın bir yandan da annamin babası yani benim paşa dedelerim çoooookk farklı görüşlere sahip partilerden torpil yaptırmaya kalkınca sevgili devlet büyüklerimiz canımcım annemle babamın gerçekten de çok mu çok torpilli olduklarını görüp sürmüşler onları.

Her neyse annecim , pantalonlu ilk kadın olarak gitmiş köye bana hep "sen bu şehrin asortikliğine bakma eğer o köyü görseydin şaşar kalırdın" der hep o yurdumun güpgüzel şehri için. Aydınlanmak amacıyla çıra yakarlarmış evlerinde . Uzatmayayım korkmuş annem yanlız kalmaktan babam maaş, evrak için ilçeye inermiş köyden atla, araba yolu bile yokmuş. (Canım babacım her sene ramazan fitrelerini cukka eden köyün imamıyla epey mücadele ederek yol yaptırtmış sonra köye fitrelerele) Anneme yarenlik etsin diye teyzasinin kızı gelmiş memleketten (Emine teyzem en acı kaybımız Allah gani gani rahmet eyleye). Meraklıydı rahmetli. Köyün altını üstüne getirmiş her bi şeyden haberdar bizimki. Bir gün dere kenarında çocuğunu öldüresiye döven bir kadınla karşılaşmış "neden dövüyorsun bu kadar, öldüreceksin masumu" diyince kadını cevabı tamda benim blog akıbetine yakışır olmuş

"Ben bu geberesiceyi Kurbanda yıkadıydım, gitmişte dereye girmiş, şurda Ramazana ne kaldıydı !!!!!"

İşte cancazlarım benimde durumun budur, az kalsın ramazan bayramını da ediyordum.Ama bu ayrılış inanın kötü olmadı 25 kişilik sosyal sınıfımın 21'i üniversiteye yerleşti.Hatta sıkı durun bu öğrencilerimden biri sosyal alanında il birincisi ve Türkiye 67.'si oldu.

Üniversite faslı için yoğundum öncelikle,sonra yaz başında yakışıklı paşamın sünnet düğününü yaptık. Operasyonu sömestirde halletmiştik ama düğünü okul sonuna bıraktık.Bu sırada kardeşimin eşi erken doğum yapınca herşey karıştı anacığım yardım edemedi gurbette tek başına üstesinden geldim tüm ayrıntıların . Allah kimseyi sahipsiz , başında büyüksüz bırakmasın.

<
Düğünden sonra yakışıklı kocam "sen çok yoruldun önce yiğenlerini görelim sonra da şöylede bi Ege'de turlayalım "demez mi? İşte yoğunluğun en güzel günleriydi onlar Bodrumun beyaz büyüsü ,Çeşme ve Alaçatı'nın saçlarımı uçuşturan rüzgarının sesi.

Keşke hiç bitmeseydi ama bilirsiniz sizde tilki ile kürkçü dükkanı muhabbetini.Dönüp dolaştık bizde döndük en sonunda.

Tatil büyülüydü çok ve de çoooooooooook güzeldi ama eve dönmenin en güzel yanı da hiç işin yokken bilgisayarına kavuşmak ve...
EVDEKİ HUZUR İŞTE MUTLULUK BUDUR idi.

Görüşmek üzere en kısa sürede (Aman aman ben yinede her bi şeye rağmen İnşallah diyeyim. )

Unutmadan hepimize hayırlı Ramazanlar diliyorum. Evinizden bereket yüzünüzden gülücükler eksik olmasın emi.

ÖNEMLİ NOT: Başlığım ne anlama geliyor demi şimdi . Bir adı da Leyla olan ben kısaca açıklayayım efendim unutmuşum da. Blogcuma uğrayınca önceliknen balıklarımı besledim ondan yani. Yaaaa

İKİNCİ ÖNEMLİ NOT :Bu arada çoktandır yokluğumdan sitem etmeyin diye açık ettim kendimi. Hadi hadi kıymetinizi anlayın.

MUTLU BAYRAMLAR

2008-12-07T20:08:00.002+02:00

EN GÜZEL EN MUTLU BAYRAM GÜNLERİ SİZİN,BİZİM, HEPİMİZİN OLSUN.

NERELERDEYİM BEN

2008-11-21T00:17:00.004+02:00

Canlarım ciğerlerim,okul projesi kapsamında 14 kasım ila18 kasım arasında İspanya'ya gittim.Malum projeler meşakatli. Gidiş öncesi hazırlık çalışmaları ,yolculuk, İspanya macerası ve dönüş sorası değerlendirme çalışmaları derken koptum ben.

Sizden birazcık daha müsade istiyorum, en kısa zamanda meşhur İspanya maceralarımla bu sinemada oliciiiimmmm efendim.Beni izlemeye devam edin.

Biraz merak için bir İspanya hatırası (Madrid'in uçaktan görünüşü)

İşte size aslı değil ama sureti meşhur İspanyol boğası (eller bana ve ekip arkadaşlarıma aittir. Bilin bakalım benim ellerim hangisi?)

CUMHURİYETİ SİZ KURDUNUZ ONU YÜKSELTECEĞİZ VE YAŞATACAĞIZ

2008-10-29T22:11:00.005+02:00

Ey bizlere bu günü kazandıran şehitler,
Ey hürriyet yolunda can veren Koçyiğitler.
Ey kahraman Atatürk sizlere minnettarız
Rahat rahat uyuyun nöbette bizler varız.

Oğlumun mantar panosundan çaldım bu Türkiye haritasını. Geçen sene öğrencilerimiz bayram panosu için hazırlamışlardı.Bizim ki de geldiğinde görmüş ve hemen el koymuştu.O gün bu gündür hiç çıkarmadı panosundan.Yakışıklım her bayram çekmecesinde özenle sakladığı bayrağımızı çıkarır "hadi biran önce asalım" der.O küçücük bedenine rağmen kocaman kalbiyle hiç usanmadan dinler beni, defalarca anlatırır kurtuluş savaşını.Kıymetini bilir cumhuriyetin, o kocaman bedenlerine rağmen ,küçücük kalperi ve beyinleriyle bu güne dek cumhuriyetin anlamını anlayamamış amca ve teyzelerine inat.
Oğlumla gurur duyuyorum Allah onu ve bütün cumhuriyet çocuklarını kem gözlerden ve karanlıklardan korusun.
Türk milleti en büyük bayramın kutlu olsun.

NOT:Yakışıklı böcüğümün en kısa sürede tören yürüyüşü bu sinemada efendim.

GİDİŞ O GİDİŞ-III (BURSALI MISIN KADİFELİ GELİN ÇAYDAN MI GEÇTİN?)

2008-10-21T23:46:00.000+03:00
Evet gelelim gidiş o gidişin Bursa faslına.Efendim nihayet memleketime teşrif buyurdum.Canım Aleyin Deleyon babacım ve süslü (duymasın çok kızar) annecim ile böcek kardeşime kavuştum.Kavuştum derken bizi aldı bir nişan teleşı Rahmetlik canımın içi Emine Teyzoşumun büyük kızı manita yapmış da, istemişler bilem bi fasıl, nişan için beni beklemişler.Hadi napicizzzz.Alişveriş. Eeee ailenin bohça uzmanı da geldiğine göre bohça mohça.Çeyizler ütü mütü.Derken nişan günü çattı mı?
Süslen püslen veeee o telaşeyi de bitirdik çok şükür.Ama bu daha nişan.Peki düğün ne zaman? Yaz dönüşü Kastamonu'da (Gidiş o Gidişin 5. faslında efendim)
Nişanımız çok özel ve güzeldi.Bizimkiler İnegöl'de yaşadıkları için orada yaptık.Hemide en bilindik mekanda Sedef Pastanesi.Bilen bilir, çocukluğumun dondurma adresidir.İnegöl'e gittin mi,önce Enver Amca'da köfteni yiyeceksin ardından Sedef'te dondurmanı.Şiddetle tavsiye ediyorum.

İşte bizim çifte kumrular Çok yakışmışlar di mi?
Allah bir ömür mutlu etsin İnşallah.

NOT:Farkettiniz mi bilmem kızımız pek bi güzeldir.Zati bizim ailenin genlerinde var güzellik.Hepsi bana çekti bu kızların.Naparsın (Kih kih kih....)

DOSTLAR BİZİ HATIRLASIN

2008-10-02T16:00:00.004+03:00
DOSTLAR BENİ HATIRLASIN

Ben giderim adım kalır
Dostlar beni hatırlasın
Düğün olur bayram gelir
Dostlar beni hatırlasın

Can kafeste durmaz uçar
Dünya bir han konan göçer
Ay dolanır yıllar geçer
Dostlar beni hatırlasın

Can bedenden ayrılacak
Tütmez baca yanmaz ocak
Selam olsun kucak kucak
Dostlar beni hatırlasın

Ne gelsemdi ne giderdim
Günden güne arttı derdim
Garip kalır yerim yurdum
Dostlar beni hatırlasın

Açar solar türlü çiçek
Kimler gülmüş kim gülecek
Murat yalan ölüm gerçek
Dostlar beni hatırlasın

Gün ikindi akşam olur
Gör i başa neler gelir
Veysel gider adı kalır
Dostlar beni hatırlasın

HATIRLAYAN VE HATIRLANAN TÜM DOSTLARINIZLA ÇOK MUTLU BAYRAMLAR TEMENNİ EDİYORUM.DİLERİM HEPİMİZ AŞIK VEYSEL KADAR HOŞGÖRÜLÜ,SABIRLI,İNSAN SEVGİSİYLE DOLU OLABİLELİM.OLABİLELİM Kİ YILLAR SONRA DEĞİL DOSTLAR, ONU HATIRLADIKLARI GİBİ HERKES HATIRLAYABİLSİN BİZİ.

Anadolu’nun orta vilayetlerinden bir köyünde, yavaş yavaş güneş batmaya hava kararmaya başlar.

Karanlık iyice çöker köyün üzerine. Evlerden birinde bir kadın ve adam yatma hazırlığı yapmaktadır. Erken yatıp yarın sabaha, güneş ışığına erken uyanılacaktır.

Adam üzerini değiştirir, yatağına yönelir. Evin penceresinden; karanlık bahçeye vuran ışıkta ağaçların arasında bir gölge belirir. Kadın pencereden dışarı bakar ve gülümser. Kadının sevgilisi bahçededir. . . Tam sözleştikleri gibi, sözleştikleri saatte ve yerde adam onu beklemektedir.

Kadın kocasının uyumasından emin olunca, sessizce yataktan kalkar, üstünü giyer … Ve pencereden aşağıya atlar. Başka bir adam için, kadın kocasını terk eder. Koşarlar iki sevgili….. kaçıyorlar. Tarlaları , ovaları aşarlar…..

Anadolu’da bir köy nasıl koşmasınlar ki. Arkalarından onları kovalayacak onca şey vardır. Namus belası, Töre cinayetleri, yoksulluk, cefa, korku. Arkalarında bunlar varken nasıl durabilirler. Köyden uzaklaştıklarına iyice emin olunca soluklanmak için dururlar.

Kadın duraksamayı fırsat bilip nefes nefese der ki : ‘Evden çıktığımdan beri, ayakkabımın içinde bir şey var beni rahatsız ediyor’ çıkartıp bakar ki….. ayakkabısının içinde bir tomar para!!!!! Kocası her şeyin farkında. Biliyor ki gidecek, ‘Beni terk edecek ama bunca yıl çorbasını içtim, çamaşırlarımı yıkadı, ütüledi. Bana emeği geçti’

YABAN ELDE MUHTAÇ OLMASIN DİYE ! ! !

O Yoksul köylü; bütün parasını; başka bir adam için kendisini terk eden karısının, giderek kendinden uzaklaşan adımlarını attığı ayakkabısının içine koydu.

O güzel insanı, O onurlu davranışı sergileyen, O terk edilen adamı

HEPİNİZ TANIYORSUNUZ …..

Çünkü O; Bir dizesinde bize yürekten seslendiği gibi

Uzun ince bir yoldaydı ve gidiyordu gündüz gece …

Şimdi sorarım size;

Bu memlekete töre cinayetleri, kadına karşı uygulanan şiddet mi yakışır yoksa,

Aşık Veysel gibi hayatında hiç kitap okumasa, OKUYAMASA bile …….

KİTAP GİBİ HAYAT YAŞAYAN ADAMLAR MI YAKIŞIR?

(Sunay AKIN'dan Aşık Veysel'in hayatına dair küçük bir kesit....)

GİDİŞ O GİDİŞ-II (FİDAYDA DA ANKARALIM FİDAYDA)

2008-09-12T00:13:00.001+03:00
Efendim biraz ara verdikten sonra serimize devam edelim di mi?
Nerde kalmıştık? Tamam hatırladım.Evet seminerimizi bitirdik ve Erzurun'dan Ankara'ya geldik.Erzurum'a gitmeden Gül Ablaya dönüşte sendeyiz diye söz vemiştik.Gül Abla ve eşi Eser Abi eşimin arkadaşları, ama yok böyle arkadaşlık. Yıllardır ne bir kopma ne de bir kırgınlık,gıpta ile her bi seferinde izlerim dostluklarını.
Gül Ablam hamarat bir hatun olmalarından dolayı bir içli köfte partisi verdi ki görülmeye değerdi ama keşkem olsaydınız da tatsaydınız.Anlatılamaz patlayana kadar yenir bir ziyafetti.Buyrun belgelerle sabittir efendim.

HOŞ BİR ANI:Yeni Eğitim öğretim yılımıza başladık ya, benim Avrupa fatihi öğrencilerimle şu İtalya seyahatimizi yad ettik.Tekrar o mütiş geziyi hayırlayınca İtalya maceralarımızdan biri geldi aklıma.

Şimdi biz kafilecek Venedik şehrinde gezerkene, benim güzel kızlarım kendilerini Bartın sokaklarında kimin hissederek muhabbet ediyorlar.Ama nasıl? Bartın şivesiylen.Efendim diyalog aynen şöyle:

Esra : Gız çabık yürüyon deyom size bak gızcak şimdik hoca.
Dilek: Geliyom be ne polemik yaradıyon?
Esra : Sen zor gelirsin biraz,İtalyan uşaklarını gördün ya bakıyon aval aval.
Dilek: Ne içün böyle söylüyosuy bunlardan Bartın'da da var.
Hoca : Allah tepenizden baksın emi kibar konuşun kör olmayasıcalar.
Esra : Ne kibarı hocam ya bunlar nerden çakcak ki?
Hoca : Şimdi çıkarsa bi Türk görürsünüz gününüzü.
Esra : Gız Dilek çabık olsayıza daha çanta bakvercez.
Dilek: Geliyom geliyom ne bağırıveriyosuy.
VEEEEEEEEEEEEEEEEEE
Yoldan Geçen Biri: Ay siz Türk müsünüz????!!!!!!!!

Santa Lucia De Piave şehrinde Belediye Binasını gezerken benim tatlı uşaklarım

DAHA NİCE OTUZYEDİLİ YILLARA

2008-08-31T23:53:00.002+03:00

Canlarım benim, var olma sebeplerim.Süslü anam, Aleyin Delon babam evlilik yıldönümünüz kutlu olsun.Allah sizleri başımızdan eksik etmesin.Hep gülün emi, gözyaşlarınız ise mutluluk gözyaşları olsun.
Sizlere hoş bir nostalji yaşatmak niyetiyle,evden çaldığım,o şık düğün davetyenizde ki, Mevlana'ya ait davet sözlerini yazıyorum.
SİZİ ÇOKKKKKKKKKKKKKK SEVİYORUMMMMMMMMMMMMMM.

Gel, gel, ne olursan ol yine gel,
İster kafir, ister mecusi,
İster puta tapan ol yine gel,
Bizim dergahımız, ümitsizlik dergahı değildir,
Yüz kere tövbeni bozmuş olsan da yine gel...

GİDİŞ O GİDİŞ-I (ERZURUM ÇARŞI PAZAR)

2008-08-25T02:03:00.016+03:00
Evime ve tenha bilgisayarıma henüz kavuştum.O koskoca tatilimiz bir kuş olup uçtu hem de o kadar hızlı uçtu ki arkasından el bile sallayamadık.
Tatil de tatildi ama. Yurdumun ne doğusu ,ne batısı, ne trakyası kaldı gidilmedik tatil boyunca.
Eee... neden uzun zamandır anlatılmadı bunlar sorusuna gelince yiğenler ve benim böceğimin oyunlarda skor yapma sevdasına gitti bilgisayar keyfi.Dedim ya tenha bi bilgisayar ancak evdeki....
Anlatılacak o kadar çok şey var ki, nerden başlasam bilemedim şimdi.(Pek bi kafiyeli, afilli oldu beeeeee)
Özlenilenlerle kavuşmaları mı anlatmalı,tanık olduğumuz mutlulukları mı? Üzüldüğümüz sağlık sorumlarından mı başlamalı,şok eden acı bir kayıptan mı? En iyisi sırayla anlatmalı. O halde bir seri olsun dedim Erzurum Çarşı Pazar ile başlayayım istedim.
Efendiimmmm malumunuz Bir Erzurum semineri için yurdumun doğusuna gitmiştik ailece ben Aatatürk Ünivesitesi mezunuyum ya gezdircem güya bizimkileri ancek ne mümkün şehir çok değişmiş. Olsun gezdik ama pek bi güzel, zaten Oltu çarşısı "Taşhan" dünyaya değer. Birde o kadayıf dolması yok mu dondurmalı dondurmalı yeme de yanında yat diyemeyeceğim bence yemekte fayda var görüldüğü üzre..

Erzurum güzel şehirdir eeee dört yıl az çekmedim karını buzunu, doğunun incisi derler işte sizlere doğunun incisinden hoş manzaralar.

Palandöken, kışın gümüş miğferini giyer ve gururla bakar Erzurum’a.
Yazın ise ılık rüzgar, Palandöken’in bağrında eser, koca dağı serinletmek için…

Doğunun Çanakkalesi olan tabyaları önüne katan Güneş, bir başka doğar; tarihin onure ettiği, Anadolu’nun önsözü olan bu şehre…

Kongre binası Kurtuluş Savaşın'daki yerinin onuruyla gülümser mağrurca

Çifte Minareli Medrese alın teriyle yoğrulmuş nakışların arasından bakar tüm azametiyle

Veeeeeeee gezmeye doyamadığım Oltu Çarşısı TAŞHAN ne güzel bezenmiştir ne güzeller bezemiştir yıllarca..

Son olarak benim minik Böceeeem ve ikamet ettiğimiz Erzurum Hizmetiçi Eğitim Enstütüsü binası.Bu arada Enstütü Müdürü Erdal KORKMAZ Beyefendiye hem bu güzel mekan için, hem tüm personeliyle gösterdikleri güler yüz için hem de yardımları ve konukseverliği için çok teşekkür ediyorum.
Bi de yayınladığım fotoğraflarımın bazılarının altına onun hazırladığı sunudan yaptığım alıntılar için (umarım kızmaz)ayrıcana minnettar olduğumu da söylemek isterim.

Gidiş O Gidiş -I bitmiştir serimizin ikincisinde görüşmek üzere efendim........

KAÇAK GERİ DÖNDÜÜÜÜÜÜÜÜÜ.....

2008-06-01T00:50:00.009+03:00
Epey uzak kalmışım alemden yahu... Ben napmışım böyle vay vefasız beni vay.Ne söyleseniz haklısınız. Hatta beni unutmuş bilem olabilirsiniz. Huuuuuuuuu benim ben kaçak cadı geri döndü.....
Söylemesi ayıp bizim cadılar aleminde işler pek bi yoğundu. Habire o görev senin bu görev benim koşturup gittim.Her hafta sonu bir sınav vardı.Yok açık lise, yok açık öğretim, yok özürlü memur alımı. Yetiştirmem gereken lise son tarih konuları ve öğrencileri, iki arada bir derede gidilen drama semineri (inanılmaz eğlenceliydi daha sonra fotoğraflarıyla paylaşıciyim).Bu arada 19 Mayıs tatilinde eşimin ailesinin jet ziyareti (o kadar çabuk döndüler ki arkadaşlarımın "nasıl yaptın da insanları bu kadar çabuk kaçırdın bize de öğret" suallerine ne cevap verdiysem vereyim suçsuzluğum konusunda ikna edememem)derken bir ayı geçmiş uzak kalışım.
Şu aralar zor bizim işler sene sonu not ortalamaları, yıllık ödev puanlamaları, notları bilgisayara geçiş,mezuniyet töreni çalışmaları çok yoğunuz anlaşılacağı üzere.Faket ben her bi şeye irağmen dayanamıyaraktan ve (gecenin bu yarısı) herkesi uyutaraktan attım kendimi bilgisayarın başına, vakit buldukça gelicim inşallah.Çünküm okullar tatile girince bir de Erzurum'a seminere gidicim.Çok heyecanlıyım sebebine gelince ben Atatürk Üniversitesi mezunuyum ve en büyük hayallerimden biride birgün eşim ve oğlumla Erzurum'a gidebilmekti.Merak etmeyin sizin için de Çağ kebap ve kadayıf dolması yer,Çifte Minareli Medrese ve Yakutiye Medresesi'ni gezerim.Şimdiden Taş Han'dan (Oltu taşı) almayı düşündüğüm oltu takılar için heyecanlanıyorum.
Oooo epeyce geç olmuş yarın çok işim var çooooooooooookkkkkkkk. Bir haftadır hatrını sormadığım evimle bir muhabbet kurayım diyorum. Şöyle lavaboları tuvaletleri ovup okşayayım,halıceyzlerimi yerceyzlerimi silip süpüreyim,tozceyzlerimle vedalaşayım (aslında mümkünse ebediyen, emme nirde anacım,bi kaynağını bulsam tozların Nagazaki ve Hiroşima'dan sonra üçüncü atom bombasını da ben atıcam o kaynağa faket.....)
Yarın meşeketli bir gün ancak laf aramızda yarın akşamı da iple çekiyorum ben .Neden mi? Aile dostlarımız Mustafa ve Suna yarın bize balık ziyafeti çekiceklerde ondan."Eeeee ne olmuş hiç mi balık yemedin" demeyin çünkü bu balıklar çok özel. Onları bizzat Mustafa dalarak zıpkınla yakalıyor taptazeler,üstelik çeşit çeşitler kalkan mı istersin, taş balığı mı, kefal mı dile Mustafa'dan ne dilersen.Bir de onları nefis kızartır ki yeme de yanında yat.Yanına meşur Amasra salatısını da kondurduk mu üf ki üf.Daha iyi anlaşılması için arşivden geçen seneki balık ziyafetlerinin resimlerini sunuyorum efendimmmmmmm.

DERYA KUZUSU BUNLARRRRRRRRRRR
SALATA DEYİP GEÇME AMASRA SALTASINDAN BAŞKASINI SEÇME

YAPILACAK VE OKUNACAK SINAVLARIM VAR AFFEDİN BENİ

2008-04-19T00:57:00.000+03:00

ÇOCUKLAR HEP GÜLSÜN

2008-03-23T01:48:00.011+02:00

Bendeniz çocuklara hayli düşkün bir hatunum.Bir rivayete göre sırf çocuk doğurmak için evlendiğim de söylenir.Yoksa evlilikle işim olmaz,ipe sapa gelmezmişim,bir de bu sabırlı kocişkoma aşık olmasam hiç evlenmezmişim.
Ortaokul lise yıllarında hiç unutmam dersi kırıp bizim şimdi eşşek kadar olmuş yiğenleri sevmak için hep evden kaçardım.Laf aramızda hepsinin altını açtım kih kih.....
Üniversitedeyken sevgimi paylaşmak için çocuk yuvasına gitmeye karar verdim bir gün işte o gün,hayatım için çok önemli bir karar verdiğimi ve ne de iyi bir karar vermiş olduğumu anladım.
Arkadaşlarla torbalarca abur cubur alışverişi yaparak kalplerini kazanmak istemiştik o genç aklımızca, oysa içeri girdiğimizde ne torbalarımıza ne de aldıklarımıza bakmıştı o pırıl pırıl gözler sadece "ablacım" diyip sarılan, paçalarımıza yapışan kocaman kalplerle karşılaşmıştık.
Sevgi ve ilgiye aç olan bu çocukları malesef ne paketlerce çikolata ,ne rengarenk sakızlar ne de çeşit çeşit bisküviler mutlu edebiliyordu.Onlar başlarını okşamamızı, yanaklarını öpmemizi,o koskocaman kalplı masum bedenlerine sarılmamızı istiyorlardı.
Yaşadıkları yer temiz ve konforluydu, sıcaktı.Bakıcıları iyi kalpli görünüyordu.Onlara "annecim" diye hitap eden bu çocukların her isteğini gerçekleştirmeye çalışıyorlardı.
Ben bu merakımla her detayı kontrol ederken birden oldukça kuvetli bir çift kolun "hoşgeldin ablacım benim" diyerek bacaklarıma sarılmasıyla sarsılmıştım.Bana sarılan bu bir çift kolun sahibi kapkara ışıl ışıl gözleriyle,kısa kesilmiş saçlarıyla adeta bir erkek çocuğunu andıran küçük bir kızdı.
Adı Döndü'ydü.Anne ve babası hayatta olmasına rağmen ona ve kardeşine bakamadıkları için burada yaşamak zorundaydılar.Hayatıyla ilgili her olanı anlatırken duyduğu büyük heyecanla hızlı hızlı nefes alır, o kocaman gözlerini daha da büyüterek konuşurdu Döndüm.Hele her komik an için bir gülüşü vardı ki işte onu anlatmak mümkün değil hala bile.
İşte o günden sonra her haftasonum çocuk yuvasında geçmeye başlamıştı.Bazen mutluluğunu görür mutlu dönerdim bende yurduma bazen de hasretine, üzüntüsüne günlerce üzülüp dururdum.
Zamanla yuvanın idaresinin güvenini kazanmış artık Döndüm'ü yuvadan çıkarmaya bile başlamıştım.Sinemaya,lokantaya,tatlıcıya gitmekten zevk alan bu küçük kızın küçük annesi oluvermiştim birden.Evden gelen haçlığımda Döndüm için de bir bütçe oluşturmuştum.Onunla geziyor,eğleniyor,kitap okuyor,yuvanın etrafında yürüyüşler yapıyor ve hatta kovalamaca bile oynuyorduk.Taa ki o güne kadar.
Yine annelik dürtüsüyle ve küçük hediyelerle gitmiştim canım kızımı görmeye.Oysa o hiç yanıma gelmemiş uzaktan soğukça gülümsemeyi tercih etmişti.İçim cız etti birden ,ağlamaklı oluverdim.Düşündüm çarçabuk düşündüm yoksa onu kıracak birşeyler söylemiş yada yapmış olabilir miydim?İçim içimi yedi o bir kaç dakikada.
Yanına gittiğimde o benim aylardır yüreğime bastığım kızım değildi sanki.Ben o ana kadar kahrımdan öldüğümü sanırken yanılmıştım.Aslında beni kahırdan öldüren o anda oracıkta güzel kızımın ağzından çıkan "ne geldin,istemiyorum ben seni, sevmiyorum, nefret ediyorum senden, bir daha gelme" sözleri olacaktı.
Donmuştum ben, zaman dolnmuştu.İnsanların, mekanın, eşyaların hepsi donmuştu. Sadece ben,Döndü ve ağzından çıkan sözler vardı."Anlamdım ablacım dedim,beni artık sevmiyor musun?" Ağzından çıkan sözcükler aynı ama gözleri bambaşkaydı bu sefer.Bir şeyler söylemeyi istiyor ama korkusundan söylemeye çekiniyordu yavrum.
Kolumdan tutuğu gibi bahçaye çıkardı beni yine aynı sözcükleri sarfediyordu dili.Ama bu bahçeye çıkış değil bahçenin arkasına doğru kaçış olmuştu birden.Kimsenin bizi görmediğine emin olduğunda eskisi gibi sarıldı kızım yine bana "ablacım canım benim kusura bakma üzdüm mü seni?" neler olduğunu çözmeye çalışırken ben,"kızma,üzülme nolur,seni çok ama çok saviyorum.Ama artık gelme be ablacım.Sen gelince getirdiklerini hep başka çocuklara veriyorlar, biz seninle gezince - yine döner yedin tatlıcıya,sinemaya gittin de mi?- diye dövüyorlar beni.Hem hafta temizliğime de izin vermiyorlar sen yıkanamazsın gezmeseydin sıran geçti diyip okula yolluyorlar,öğretmenime kötü kokmak istemem ben" dediğinde her şey anlaşılmıştı ama bu duyduklarımla yaşadığım şok diğer şoktan çok daha kötü etkilemişti beni.
Dövmek mi ne demekti dövmek? Aileler çocuklarını güvenli olsunlar diye vermiyorlar mıydı bu yuvalara ya ailesi hiç olmayanlar, işte onlar bir parça yetim nasıl kıyıyorlar hangi zihniyet izin veriyor oncacık çocuklara el kaldırmalarına.
Bir hışımla doğrulduğumda o minik elleriyle engelledi bir anda küçük kızım "sakın yapma duyarlarsa sana söylediğimi daha çok dayak yerim" Peki ama o zaman ben nerelere giderim nasıl ederim bir şeyler yapmalı yapabilmeliyim.
Yapamadım cahildim,tecrübesizdim.Bir kez dahi şikayet edemedim hiç bir yere,ya benim yüzümden döverlerse yine diye.Bağıramadım avazım çıktığı kadar,ben de onları tokatlayamadım, "işte ben boyunuza göreyim gelin beni dövün" diyemedim.Kıyamadım kızıma, sebep olmak istemedim.
Sustum günlerce ,haftalarca, aylarca sustum.Yurt arkadaşlarım artık oraya gitmememin ruh sağlığım için daha da iyi olacağın söylediler gitmedim göremedim kızımın büyüyüşünü.
Bir öğretmenler günü eğitim fakültesi öğrencileri için düzenlenen gecede sahneye çıkan izci grubunda gördüm sonra kızımı 1 yıl sonra, ne de güzel büyümüştü.Yuvanın servisine binerken yakaladım öptüm öptüm yine öptüm salya sümük öptüm hem ağladım hem öptüm.Bu onu son görüşümdü.
"Ablacım canım benim " diyişini ve dünya tatlısı o gülüşünü hiç ama hiç unutmadım,o dünya tatlısı gülüşünü.....
Gülsün çocuklar hep gülsün sarışını kumralı esmeri gülsün, zencisi beyazı gülsün, yeşil, kara, mavi gözlüsü,salyalısı sümüklüsü gülsün, elleri kınalısı,gözleri sürmelisi,çırpı bacaklısı,tombul yanaklısı gülsün çocuklar hep ama hep gülsün ve çocuk istismarı dursun nolurrrrrrrrrrr...
NOT: Çocukluğumdan aklımda kalan rahmetlik anneannemin o güzel ninisi
Uyu demeye geldim
Uyu demeye geldim
Guymak yemeğe geldim
Meramım guymak değil
Seni görmeye geldim.

BİR YASTIĞA BAŞ KOYMAK

2008-03-16T21:05:00.003+02:00

Geçenlerde aldığım bir mail çok hoşuma gitti Can DÜNDAR'a ait sözlerdi, bana gönderilen.Zaten bayılırım ben Can DÜNDAR'a, kelimelerinin sihriyle her duyguyu o kadar güzel anlatır ki artık üstüne bir başka söz söylenmez.Bana gelen bu güzel maili sizinle de paylaşmak istedim.Okuduktan sonra sizde buyrun bakalım sıkı bir muhasebeye.....

Evlilik, inanmadigim halde içerisinde 17 seneyi bitirdigim bir kurum benim için..

17 senede (abartmiyorum) 40 çift arkadasimin son verdigi kurum ayni zamanda da...

Evliligimin bu kadar uzun sürmesinin gizi belkide kuruma inanmamaktan geçiyor.

Evliligi toplumun dayattigi sekilde yasamamaktan...

Nedir bu dayatmalar?

Erkegin muhakkak kadindan yasça büyük olmasi, egitim seviyesinin erkegin lehine

yada en azindan esit olmasi bunlarin sadece ikisi...

Olmaz, yürümez diyor toplum...

Erkek yasça büyük olmali ki, kadina 'hot' dediginde oturmali kadin...

Yada yumusatiyorlar;

-Efendim kadin erkekten önce çöktügü için (hani dogum falan) küçük olmaliymis yasi...

Egitimde de böyle.. Kadinin çok okumusu bilmis olurmus, evde kalmakmis layiki....

ESiM BENDEN 2 YAS BÜYÜK; ne 'hot' dememe gerek kaldi 17 senede, ne de benden önce çöktü..

Yillar içinde ben yaslandikça o gençlesti,

-'Ooo Can bey kapmisiniz çitiri' esprilerine muhattap dahi oldum.

ESiM 2 ÜNiVERSiTE BiTiRDi;ben bi taneyi 9 senede bitirdim..

Ne o bana bilmislik tasladi, ne ben ona ezik baktim...

Kulaga gelen müzik tekse de, onu olusturan notalar farklidir der Halil Cibran...

Bunu unutmadik biz.Ben konusurken o dinledi,ben dinlerken o konustu 17 sene.

O öfkeliyken ben, ben öfkeliyken o 'haklisin bitanem...' dedik.

Öfke bitip firtina duruldugunda 'ama bi de böyle düsün' de dedik fikrimizi savunurken.
Farkli insanlar olarak görmedik birbirimizi, ayni amaç için savasan neferlerdik bu hayatta...

Asla bilmedik ne kadar para kazandigimizi, ortak cüzdanimizdan gerektigi kadar aldik..

Ne kadar çalarsa çalsin masanin üstünde telefon ,

kim bu saatte arayan karsi cins diye sorgulamadik da ama...

Sevginin en büyük dostuydu bizim için 'güven'...

ve güvenin ardina saklanmis bir 'saygi' vardi daima...

O kadın işi, bu erkek işi diye ayırmadık hiç bir şeyi. O geçim derdinde beni, ben evin içindeki işlerde onu hiç yanlız bırakmadık.

Ne kavgalar, ne badireler atlattik 17 senede...

Eee ülkeler neler gördü, biz çekirdek aile mi sütliman yasayacaktik...

Evin her yerinde kavga ettik, yatak odamiz haric..

Kirsak da zaman zaman kalplerimizi,asla kin tutmadik birbirimize...

Toplum kurallariyla oynasaydik bu oyunu belki de 41 inci çift olacaktik o listede...

Ama oyunun kurallarini biz koyduk...
Nede olsa bizim oyunumuzdu,oynanan...

Evlilik; hesapsiz içine dalinmasi gereken bir oyun bence...

Topluma kulaklarini tikayarak hemde...

Ne benim, ne de bizim sözlerimizle...

Sadece gönlünüzden geçtigince...

Dedigi gibi Ataol Behramoglu'nun

'...Yasadiklarimdan ögrendigim bir sey var:

Yasadin mi büyük yasayacaksin, irmaklara, göge, bütün evrene karisircasina

Çünkü ömür dedigimiz sey, hayata sunulmus bir armagandir.

Ve hayat, sunulmus bir armagandir insana...

CAN DÜNDAR :"Hayat kisa gelen bir battaniye gibidir.

Yukari cekersin ayak parmaklarin isyan eder.

Asagi cekersin omuzlarin titrer .

Ama yine de, neseli insanlar dizlerini karinlarina ceker, rahat bir uyku uyumayi basarir.."........

NOT:Bu aralar çok yoğunum ve de birazcık yokum sakın bi yerlere gitmeyin uslu uslu beni bekleyin :)

MUTLUM YENİ YAŞIN KUTLU OLSUNNNNN

2008-03-08T00:05:00.000+02:00

AŞK SESSİZ,SEVGİ DİLSİZDİR

2008-02-23T20:10:00.004+02:00

Kocişkoma bozulurum çoğu zaman,saatlerce oturalım bazen, laf atmasan söylenecek bir adat sözcüğü yoktur.Ben ona " canım hayatım " diyerek sevgimi her mekanda ve toplulukta sık sık ifade etmeye çalışsam, kendi böyle hoş sözler söylemediği gibi,ben söyleyince bir de "ayıp oluyor" babından hafifce göz bile ağartır. "Sen beni sevmiyorsun ,hiç söylemiyorsun ki,hiç şımartmıyorsun ki "derim o yine sessizce "Allah biliyor" der beni yine öylece sessizce susturur.

Evet gözleri gözlerimdedir.Hem de nasıl içimi ısıtır bakışları.Dili şakada olsa, beni üzecek azıcık bir kaç sözcük bile söylese titrer.Her karşılaşmada heyecanlanır kalp atışlarını uzaktan dahi olsa hissederim ama insan da hele dişi cinsinden olunca şımartılmak,hoş sözler duymak istiyor.

İşte konumuzla ilgili olarak bu gün bir mail aldım kocişkomdan.Sizlerle paylaşmak istiyorum okuyunca galiba sizlerde benim gibi sessiz kalan aşkınız ve dilsiz sevginiz için üzülmeyeceksiniz eskisi kadar.

Bir kadının Aşkı...

Karımı 1998'in sonbaharında kaybettim...Yedi senelik evliliğimizin iki senesini kanser tedavisi için hastanelerde geçirmiştik.

Karım, her evlilik yıldönümümüzde ikimizin fotoğrafını çerçeveler,"Bunlar bizim hayatımızın gölgeleri"derdi.. Öldüğünde, yedi tane resmimiz vardı.

97'in bir gecesinde onu aldattım. Oysa ona sürekli onu ne kadar çok sevdiğimi ve sonsuza kadar sadık kalacağımı söylerdim.

Ölmeden iki hafta önce yine aynı şeyi tekrarladım. Tuhaf bir gülümsemeyle baktı bana ve sadece:"Biliyorum" dedi.

İzmir'e kar yağdığı gün, yani bir ay önce, evdeydim.Fotoğraflarımıza bakıyordum yine... Her çerçevenin altında bir harf olduğunu ilk kez o gün fark ettim.-A.-R.-K.-A.-S.-I.-N.Gerisi için yılları yetmemişti.Ama sanırım "Arkasına bak" yazmaya filan niyetlenmişti.Hemen çerçevelerin arkasına baktım. Hiçbir şey yoktu. Sonra birşey dürttü beni, hepsini teker teker söktüm. İnanabiliyor musunuz,her birinin arkasından bir mektup çıktı!Geçirdiğimiz her sene için sevgi dolu sözler yazmıştı.

1997'deki resmimizin içinden çıkan zarf ise simsiyahtı. Ve içinden şu sözler çıktı:"14 Mart 1997/Gözlerin bana başka birine dokunmuş gibi baktı/Söylemene gerek yok,biliyorum..." 2002'deyiz. Onu kaybedeli 4,aldatalı 5 yıl oluyor.İçim acıyor şimdi.Çünkü kadınlar biliyor, hissediyor... seviyorum diyenin sevgisinden şüphe et,çünkü; aşk sessiz,sevgi dilsizdir...

Avrasya`nın En Büyük Turizm Buluşması EMITT Fuarı

2008-02-19T23:22:00.006+02:00

EMITT Fuarı nedir?Bir turizm fuardır ve dünyada benzerleri arasında ilk on içerisinde gösterilmektedir. Peki bu süpürgeli cadının bu fuarla ilgisi nedir?İşte açıklıyorum ... Ben istifa ettim ve kendimi artıkın turizme adadım.Para biriktirip biriktirip bir otel acıcam, sonrada Türkiye’nin turizm alanında tek uluslararası fuarı olan EMITT (Doğu Akdeniz Uluslararası Turizm ve Seyahat Fuarı) 'te de en iyi ,en mükemmel,en süper,en müthiş ve en,en,en ...işletmesi olaraktan boy göstericem.Lakin henüz nakit sıkıntım var bir kaç yüzyıl bekleyin he. Rüyalarınızın tatili benden.

Neyse canım şaka bir yana, gelelim bu şık ve güzel organizasyonla asıl ilgime.Ailece her geçen gün yaşamaktan zevk aldığımız , mutluluk duyduğumuz, doğduğumuz değil ama doyduğumuz yurdumuz olan Bartınımız ile ilgili hoş ve gurur verici birazcık da sesiz sakin kalmış bir haber benimkisi.

Yeşiliyle, mavisiyle ve son günlerde de beyazıyla her geçen gün büyülendiğim güzel ilim bu muhteşem organizasyona katıldı.

EMITT 2008 14-17 Şubat 2008 tarihlerinde TUYAP- Beylikdüzü Fuar alanında 12. kez turizm profesyonellerine merhaba dedi ve ilimizi burada Sunset İnkumu, Grand Astra ve Karpet otel olmak üzere üç turizm işletmesi tanıttı.

Bakın fuarda güzel Bartınımız'ın sloganlarına
“KÜLTÜR KENTİ BARTINI KEŞFEDİN”,
“SULAR KENTİ BARTINI KEŞFEDİN”,
“DENİZLERİMİZ MAVİ VE TURKUAZ, KIYILARIMIZ YEMYEŞİL - GÖRDÜNÜZMÜ!”

Yahu siz hala orada mısınız kuzum? Hazırlayın bakalım valizlerinizi ne duruyorsunuz.Şu aralar kar kış istemem diyorsanız şöyle bahara yaza yapın planlarınızı pişman olmayacaksınız. Burası süper süper.......

ARDA EVDE TEK BAŞINA

2008-02-10T21:46:00.000+02:00

Benim böceeemin adı Arda Yiğit.Ama ben onu bebekliğinden beri böceeem diye severim.Çok sevimlidir Maaşallah.Bir de süper fikirleri vardır ki sormayın.Halasında ikamet ettiğimiz yaz tatilimizin büyük bölümünü kablolu tv de National Geographic Kids kanalını izleyerek geçirir, o zaman okuyup yazamadığı için bütün deneyleri bize yazdırmak süretiyle eve dönüldüğünde de bir fiil uygular.

Bu tatil boyunca uzaya taktı bir de.Kısacık Ankara seyahatimizde uğradığımız kitapçımızda hep uzayla ilgili kitapları seçti durdu,çok da önemli bir karar verdi kendince "Astranot" olacak.Tabi hayali hep NASA'da çalışmak olan babamızda yüreklendirinca uçtu bizimki. Mekikle şöyle fırlatılacakmış,böyle zıplaya zıplaya uzaya inecekmiş falan filan....

Anacım iyide ben pilot dahi olmasını istemezken , ayağını yerden kesmeyecek akıllı başlı bir işi olsun diye dua ederken , adam dünyayı bile terk edecek.Yok canım imkansız.Oğluşum astranot olacak kadar istekli ve başarılı olsa dahi yok imkansız.... Ben de sıkışırım mekiğin bir köşesine , alırım örgümü bakarım şöyle uzayın derinliklerine,yıldızlara,ay yüzeyinde zıplayan çocuğum ve diğer meslekdaşlarına .Nolcakki ses de çıkarmam, yemek, temizlik neyin de yaparım bakarım koç gibi orda hepsine.

Gerçi böceğimin bu şekilde davranması çok normal genleri , dedim ya baba Nasa meraklısı ben de hep bir teleskopum olsun istedim.

Şöyle deniz kenarındaki teraslı evimde, sıcak yaz gecelerinde, ılık ruzgar saçlarımı nazik nazik savururken sadece denizin sesi ve kokusu eşliğinde teleskopumla , uzayın derinliklerine dalmak huzur huzurlu ne güzel olurdu.

Her neyse ne anlatacaktım ne oldu bak.Benim böceğim aynı zamanda çok da yaratıcıdır ve üreticidir.Ne fikirler üretir sormayın.Hah işte üretilen ve faaliyete geçirilen o möthiş fikirlerden birini anlatıcam şimdi.

Bir kaç kez şöyle bir komşuya geçimlik evde bıraktığımız oğlumuzu ilk kez çarşıya gidimlik yalnız bırakacaktık o gün."Annecim hiç korkma kimselere açmam ben kapıyı,sorarım kim o diye, cevap yoksa kapı açmak da yok. Sen git git"diyerek beni büyüdüğüne inandırmaya çalışmıştıysa da o yaşını görürümüyüm ama 50 yaşına da gelse o benim için hep çocuk kalacaktı (bak bunu annem yapınca hep kızıyodum haklıymış kadın)."E peki o zaman ama bak cep telefonunu bırakıyorum bir sorun olursa ara emi annecim" diyerek , yüreğimi ağzıma almak ve aklımı evde bırakmak süretiyle çıkmıştık bir kere yola. Kendisi gelmek istememiş evde kalmayı tercih etmişti, ama evde tam tıkır kuru bakırdı ve ihtiyaçlar acildi.(Sanıyorum şu an savunma mekanizmam çalışıyor)

Henüz çarşıya gelinmişti ki cep telefonu çalmaz mı. "anneeeeeeee yutube nası yazılıyo şarkı indircemde" ağza çıkan yürek yerine yerleştikten sonra "bak annem kuyruklu v sonra......" neyseki sorun yoktu.Ancak ikinci çalışta tatmamdı. Hırsız falan gelmişti veya yangın çıkmıştı telaşı ile açılmıştı telefon "annnnnnnnnnnneeeeeee ne zaman geliceksiniz" "sıkıldın mı oğlum sana ne aburlar cuburlar aldım, azcık daha, biraz sonra" "yok anne gelmeyin hemen siz zaten" .

Hök! Hı !... Bu ne olamaz evde bir şeyler karıştırıyor. 3 yaşında da bütün cifi leğene doldurup lavaboya sandalye dayayarak suyla bıcı bıcı yapmamış mıydı iki arada bi derede bu böcek. Hadi durmak yok eve marş İnşallah bütün ev batmadan yetişiriz.

Bu kez sürekli arayan ben olaraktan "oğlum napıyosun sen annem" ler başlamış o ise her seferinde telaşlı telaşlı "daha gelmeyin yaaaaa" sözcükleriyle cevap vermişti. Artık olay anlaşılmıştı evde bir şeyler karıştırılmaktaydı ama ne.....

Kapıyı üçüncü çalmamızda sesizce açıp kaçan bir karartıdan sonra koridorda görülen manzara inanılmazdı.Fayanslar kıpkırmızı lekelerle doluydu . Bayılmak üzereydim ,bu kan olabilir miydi endişesini yaşarken kocacımın attığı kah kaha ile birazcık sakinleşmiştim koridorun diğer ucunda özenle kesilerek yapılmış ve eline koli bandıyla yapıştırılan tabancası ile öylece yatan karton bir adam duruyordu. İşte o esnada yıldırım gibi her tarafı ilginç aletlerle donatılmış oğlum göründü. "Annneeeeeeee bak kötü adamı evde tek başınadaki çocuk gibi yakaladım, bayıltım onu, dikkat edin her an ayılabilir."

Çok şükür yerdeki kan benzeri lekeler haricinde sorun yoktu minik oğlumuz kendince eve giren kötü adamı bir güzel haklamıştı.Peki o lekeler nasıl elde edilmişti, onlar neydi?
Hiç inanmayacaksınız ama benim dahi oğlum kan süsü verebilmek için evdeki bütün narları sıkıp sıkıp kan lekeleri elde etmişti,neyseki sadece fayanslara sıkarak annesini yolluk silme derdinden kurtarma inceliğini göstermişti........

UNUTAMADIM NE OLUR ANLA BENİ

2008-02-05T13:51:00.000+02:00

Canım arkadaşım İncefikirlim'in sitesinde gördüğüm ve çok beğendiğim kelime oyunlarına katılmak istedim ben de.Konumuz ertelemek/ertelenmek üzerine.....

Henüz yedi yaşında olmasına rağmen çevresinde olup biten, bütün o ciddi gelişmelerin fazlasıyla farkındaydı.Evdeki telaş, endişeli yüzler,koşuşturmalar,sık sık edilen dualar,habire hastaneye gidiş gelişler, sanki bütün olup bitenler,onları ileride önemli gelişmelerin bekleklediğinin habercisiydi.

Sormak için her teşebbüsü annesinin "dur bakalım her şey belli olsun hepsini anlatacağım merak etme anneciğim " demesiyle engellenmişti. Çok meraklanıyordu. Taa ki annesi ve yakın bir arkadaşının konuşmasına istemeden... yo hayır aslında ayıp da olsa isteyerek, kulak misafiri olmasıyla merak ettiklerini öğrendiği güne kadar.

Babasının her ne ise, guatır hastası olduğu anlaşılmıştı.Bu hastalık babannesinden geçmişti, ona göre galiba bulaşıcıydı.Aslında büyüdüğünde hastalığın ırsi olduğunu öğrenecekti, ancak o minik kafasıyla anlayamayarak bulaşıcı sanmıştı. Acaba babaannesi bütün aileye bulaştırmış olabilir miydi?

Çok önemli bir hastalık olmamasına rağmen babasının ki çok büyümüştü.Henüz tahlil ve röntgen sonuçlarını bekliyorlardı.

Nihayet merak ettiklerini öğrenmeyi başarmış, çok önemli olmadığını duyduğu için de sevinmişti.Annesine de sitem etmişti içten içe sanki daha önce söylese ne olacaktı ki çok şükür çok önemli bir şey değildi işte.

Tahlil ve röntgen sonuçlarının alınacağı gün anne ve babasının yüzlerindeki o endişeli ifadeyi yıllar sonra bile hep hatırlayacağını neden bilebilirdi.

Annesi ondokuzunda evlenmiş,yirmisinde onu doğurmuş yirmiyedi yaşında genç bir kadındı. İnsanlar onu her zaman dobra dobra olduğu için severlerdi.Asla kimsenin arkasından konuşmaz söylenmesi gereken ne ise yüzlerine söylerdi."Bıçkın bir delikanlı gibidir benim karım derdi babası hep, tutuğunu koparır, hiç bir iş elinden kurtulamaz"

Eeee kurtulmaz kurtulmazdı da, peki sonuçları aldıklarında o koskocaman yürekli,her işi başarabilen, dağlar gibi güçlü annesi neden böyleydi.Sanki kolu kanadı kırılmış, gücünü yitirmiş bir kartal gibi çaresiz...

Ne kardeşinin ne de onun varlığına dikkat edecek durumda olmadan her şeyi bir bir anlatıvermişti tüm ev ahalisine ."Bu hastalık ahtapot gibi sarmış yüreğini,ne ucu varmış ne bucağı, bulamamışlar işte . Eğer bir ucunu bulurlarsa ameliyata alacaklar yoksa yapılacak bir şey yok dediler yaaaaa yooookkkk" diyerek ağlamaya başlamıştı.

Ne demekti yapılacak bir şey yok , ne yani babası ölecek miydi şimdi? O ve kardeşi de başlamıştı anneleriyle birlikte ağlamaya .Birden çocuklarının varlığın farkeden annesi hemen her ikisin de kucağına oturtarak sakinleştirmeye çalıştı."Korkmayın annecim hiç bir şey olmayacak,babanız çok iyi olacak,Allah onu bize bağışlayacak.Hem daha yapılacak o kadar çok güzel şeylerimiz var ki."Bu sözler ne annesini ne de kardeşleri susturabilmiş birbirlerine sarılarak dakikalarca öylece ağlamışlardı.

Bir kaç gün böyle ağlamaklı ve sesiz bir yuva oluvermişti,o eğlenceli yuvaları.Hiç babalarının yanından ayrılmıyorlar,hep onu öpüp kokluyorlardı.Moral vermek için onu güldürmeye çalışıyorlar ama kendileri bile güldürmeyi başaramıyorlardı.

Artık, son tahlil ve röntgen sonuçlarının alındığı gün çıka gelmişti.Pencereden anne ve babalarını gelişlerini gördükleri an, anlamışlardı iyi bir şeylerin olduğunu.Gülerek, hızlı adımlarla ve bir müjde vermek için sanki uçarak geliyorlardı.

Evet babasının ahtopotunun kolu bulunmuştu ve ameliyat günü belli olmuştu.Evlerine bayram mı gelmişti ne....

Hemen hazırlıklara başlandı.Babasının hastanede ne kadar kalacağı belli olmadığı için annesi büyük bir çanta hazırlamıştı.

Ameliyat anı geldiğinde kendilerini her zaman şevkatle kucaklayan, hayatta olup bitenleri büyük adamlarmış gibi onlara özenle anlatan, karşılaşılan her zorluk için çıkış yollarının varlığını öğreten, bazen bir jöle kadar yumşak , bazen sert; ama her zaman dimdik babasını sedyede görmek içini kanatmıştı, tırmalaya tırmalaya. "Olsun" dedi sessizce kendi kendine "şimdi iyi olup gelecek".

Hiç bu kadar uzun geçmemişti zaman.Ama sonra öğrendi ki gerçekten de çok uzun sürmüştü ameliyat.Dile kolay tam yedi saat sonra çıkarmışlardı babasını.Doktorun söylediğine göre Türkiye'nin ikinci büyük ameliyatıydı ve çok güzel geçmişti...

İşte hiçbir zaman unutmadı o kötü anları küçük kız. Otuzbeşine geldiğinde bile unutmadı . Babaannesinin bulaştırdığı guatır hastalığını, sağlığına inat aldırmayı ertelemesi belki de hala unutamadığındandı.

ÇOK ÖNEMLİ NOT:Bebek ve çocuklarda; büyüme ve gelişme geriliği, zeka düzeyinin akranlarına göre en az 13.5 puan daha düşük olması, öğrenme yeteneği ve okul başarısında azalma, gebelerde düşük ve ölü doğum riskinde artma ve her yaşta guatr, iyot yetersizliğinin oluşturduğu önemli sağlık problemlerinden sadece birkaçıdır.

BU SÖMESTR BİR ÇILGINLIK YAPTIK

2008-01-30T23:42:00.000+02:00
Nihayet o özlemle beklediğimiz yarıyıl tatiline kavuştuk.Ne dönemdi ama benim için. Sanıyorum hiç bu kadar koşturmamıştım. Okulda altı şubede Osmanlı'yı Dünya Savaşı'na sokup,Kurtuluş Savaşı'nın hazırlık dönemini temcit pilavı gibi döne döne anlatmam,Lise ikilerde henüz Osmanlı'yı kurmam,Lise üçlerde Osmanlı kültürüyle boğuşmamın dışında kazanılan yarışma ve hummalı geçen hazırlık dönemi,rüyamda bile göremeyeceğim İtalya (ah Venedik ah!) gezisi,dönüşte apar topar taşınma1.,2. ve 3 . yazılılar, ortalamalar ve en nihayetinde karne günü .Tabi bu arada yemek yap,temizlik yap ,analık yap,hatunluk yap,yap da yap.Tam pilim bitmek üzereydi ki bu tatil çok iyi geldi.

Geldi geldi de amma velekin, her sene ki gibi ebebeyinler de gaza geldi.Eeeeeeee ne zaman yola çıkıyomuşuz önce oraya mı yoksa buraya mı gidiyomuşuz, aman yollar kötü olabilirmiş dikkatli olaymışız, kalın giyineymişiz.vs,vs,vs.

Sıkı durun peki bu kadar yorgunluğun ardından o kadar yolu ve valiz topla yerleştir teranesini kafası götüremeyecek olan biz ne yaptık biliyor musunuz ? Kazan kaldırarak, ayaklanma çıkarmak suretiyle bu sene tatilimizi evimizde geçireceğimizi nazik bir dille belirttik.

Oh çok da zor olmuyomuş, bu bizim ilk kez, Bismillah tatil başlar başlamaz arabaya atlamadan gitmeyişimiz .Perşambe gecenin körüne kadar yerleştirilen valizler,yangından mal kaçırır gibi cumadan çıkılan yolculuklar bir hengameydi ki sormayın. Aynı telaşla dönüş ve tatili hiç anlayamadan hatta yorgun olaraktan başlanan yeni bir maraton.

Biliyorum okuyunca kızıcaksınız canımcım böyüklerim size saygım sonsuz Valla ben de sizin kadar özledim de anacım bi nefes alalım dedik senye geliriz İnşallah CUMA'dan (belki).

Şimdi ne mi yapıyoruz,istediğmiz vakitte kalkıp istediğim vakitte yatıyoruz,çarşıya takılıyoruz,bir kaç işin ucundan tutuyorum (dikkat edin bu cümlem tekildir).

Fırsat olursa şöyle küçümencik Ankara'ya kaçalım diyoruz.Eeee cadı hanım noldu hani yolculuk, valiz falan yoktu diyorsunuz.Haklısınız.valiz yok valla şöyle iki güncük oğluşumu diş estetiğine götürcem de yamuk çıkıyolar söylemesi ayıp,hem de ordaki arkadaşlara takılıp malumunuz Bartın'da hasret kaldığımız plazaları gezelim diyoruz.Kızılay' da döner yemeden de olmaz tebi.

Az kalsın unutuyordum oğluşumun ilk karnesi bizi gururlandırdı teyzeleri hepiciğimiz 5 naçizane .Böyle olunca karne hediyesi de uçuyor malumunuz. Biz de Ankara'ya bıraktık hediyeyi, orada orcinal bir şeyler bulur nasıl olsabenim böceeemm...Bakın oğluşum ve karnesi.Allah tüm okullulara zihin açıklığı versin İnşallah.

Şu dikkate bakar mısınız?

ÖĞRETMENLİK RAHAT MESLEK !

2008-01-10T10:53:00.000+02:00

BİZ ÖĞRETMENLERE; NE GÜZEL İŞİNİZ , BOL TATİLİNİZ VAR, YATA YATA PARA KAZANIYORSUNUZ DİYENLER HAKLI. AŞAGIDA ÖĞRETMENLERİN YAPTIKLARI İŞLERİ OKUYUNCA ÖĞRETMENLİĞİN GAYET BASİT BİR MESLEK OLDUĞUNU SİZ DE GÖRECEKSİNİZ.

AMA SONUNA KADAR OKUYACAKSINIZ ÖYLE HEMEN PES ETMEK YOK TAMAM MI?

1- Toplantılara katılınacak, katılınılan toplantıların tutanakları tutulacak(zümre toplantısı,veli toplantısı)

2- Yıllık plan yapılacak

3- Günlük plan yapılacak

4- OGYE çalışmasına katılınacak

5-TKY çalışmalarında bulunulacak

6- Nöbet tutulacak

7- Sınıflar düzenlenip panolar hazırlanacak

8- Toplantılar hafta sonları veya ders saatleri dışında yapılacak

9- Kurumların açtığı sınavlara ucuz iş gücü olarak gidilecek,

10- Seçimlerde zorunlu olarak sandık başkanı olunacak

11- Envai çeşit tören, kutlama vb. proğrama katılınacak.

12- Her hafta tüm öğrenciler için ve tüm derslerde değerlendirme formları

doldurulacak.

13- Kişisel dosyalar her dönem sonunda doldurulacak.

14- Öğrenci tanıma fişleri doldurulacak.

15- Portfolyo dosyalarına hiçbir çalışma getirmeyen öğrencilere

çalışmalarını getirmeleri için yalvarılacak.

16- Öğretmenliği öğretmenlerden iyi bilen velilere dert anlatılacak.

17- Sosyal kulüp çalışmaları ve toplantıları yapılacak.

18- Rehberlik çalışmaları, anketleri yapılacak ve raporları tutulacak

19- Ders işlemek yerine internetteki ve kitaplardaki bilgileri bize

okuyarak "bak okuyan toplumuz" imajı veren insanların zorunlu

seminerlerine katılınacak.

20- Pansiyonda nöbet esnasında

öğrencilerin yemek etüt, uyku, banyo, hastalık, can sıkıntısı, aileden

ayrılık sendromu, koğuş ve oda düzeni durumlarına bire-bir müdahil

olunacak.

21- Sınırsız sorumluluk, öğrenci takılıp düştüğünde polise

ifade verilecek. Hiçbir dayanağı olmaksızın dayakçı öğretmen olmakla

suçlanılacak.

22- Öğrencilere çalışma kâğıdı hazırlanacak

23- Öğrencilere yarın ne gibi etkinlikler yaptırabilirim diye düşünülecek

24- Velilerle görüşülecek

25- Teneffüslerde çocukların şikâyetleri dinlenecek

26- Panolara asılan şeyler belli aralıklarla dosyalanacak

27- Her hafta rehberlik ve sosyal etkinlikler dersi için tutanak

tutulacak

28- Toplum hizmeti için zaman yaratılacak

29- 40 dk içinde yüz kere öğretmenim diyen bücürlere efendim denilecek

30- Kavga edenler ayırt edilecek, kafası gözü yarılanlara pansuman

yapılacak,

31- Değerlendirme testleri hazırlanacak

32- Değerlendirme testleri evde değerlendirilecek,

33- Üstüne saldıran veliler ikna edilecek,

34- Bilgi yarışmalarına öğrenci hazırlanacak,

35- Öğrencilerin evlerine gidilip hal hatırı sorulacak,

36- Saha çalışması yapıp okula gelmeyen öğrencileri toplayacak ve okula

getirecek,

37- Temizlik, spor, fotokopi, demirbaş, sabun, tuvalet kağıdı için para

toplanılacak,

38- Taşımalı öğrencileri sabah servisten inerken sayıp kontrol edilecek,

39- Öğle yemeğinde listeden çağırıp sıraya koyulacak,

40- Okul çıkışı öğrenciler servislerine bindirilecek.

41- Belirli Gün ve Haftalarla ilgili program hazırlanacak,

42- Öğrencilere katılım için yalvarılacak,

43- Belirli günler ile ilgili pano hazırlanacak,

44- Panolar için yazı ve şiirler, bulunacak ya da kontrol edilecek.

45- Veliler okulda bilgilendirilip, eğitilecek

46- Kanuni hak olan sevk ve izin istenirken mahcup, hafif ve ince bir sesle

rica edilecek ve sevk dersin olmadığı bir zamana denk getirilecek,

hasta hasta derslere girilecek, bazı yerlerde muayene saati sevke

yazdırılacak (diğer çalışanlara da mesai dışında mı sevk alın deniliyor

acaba).

47- Veli toplantıları yapılacak.

48- Okul aile birliği toplantılarına katılınıp velilerin kahırları

dinlenecek.

49- Her dönem ve gerektiğinde zümre toplantıları yapılıp tutanak

hazırlanacak.

50- Yeni müfredat konusunda veliler bilgilendirilecek.

51- Gözlem dosyaları tutulacak

52- Etkinlik yaptırılacak(yapmayanlara bir şey yapılmayacak)

53- Sınıf başkanı, kitaplık görevlisi, temizlik başkanı seçilip

görevlerini yapıp yapmadıkları günlük olarak takip edilecek.

54- Hizmetlilere ya da idareye bildirilen temizlik, tamirat ve görüşler
bu

kişiler tarafından dikkate alınmayacak.

55- Gelen giden evrak defteri doldurulacak

56- Laboratuar düzenlenecek, temizlenecek

57- Müdür ve müdür yardımcılarının yapmak istemedikleri görevler

yapılacak

58- Çocukların elbise, saç, tırnak temizliği ile ilgilenilecek.

59- Deneyler, gözlemler, etkinlikler için hazırlık yapılacak.

60- Beslenme saatinde beslenme yaptırılacak.

61- Başarısızlığın sebebi

araştırılacak.

62- Mahallede kavga edenlerin aileleri okulda dinlenecek.

63- Müdür Beye hesap verilecek.

65- Dersi boş olan, derslerine branş

öğretmenleri giren (özellikle sınıf öğretmenleri) öğretmenler,

''İşlerim var şu boş sınıfa derse giriver'' diyen idarecilerin

derslerine girilecek.

66- Birilerine ek ders ücreti verebilmek için

açılan seminer, hizmet içi eğitim vb. şeylere gerçekten ihtiyacı olup

olmadığını bilmeden, sormadan zorunlu olarak ders saatleri dışında

katılmak zorunda kalınacak.

67- Sorumluluğu çok yüksek olan nöbetçilikler yapılacak.

68- Son zamanlarda artık iyice raydan çıkan eğitim sisteminde

öğretmenlikten çok dadılık yapılacak.

69- Müdür ve müdür yardımcılarının

imalı ve iğneli sözlerine kulak asılmayacak, duymazlıktan gelinecek.

70- Spor parası toplanacak.

71- Yakacak ve ihtiyaçlar için aidat toplanacak hatta vermeleri için

yalvarılacak

72- Onur kurulu ve disiplin kurulu toplantılarına katılınacak

73- Nöbet günü ve diğer günler öğrencilerin kılık kıyafet kontrolü

yapılacak

74- Nöbet defterine gelmeyen öğretmen yazılacak ve sınıf defteri

imzalanacak.

75- Zaman zaman öğrenci çantalarına arama yapılacak

76- Okula getirilmesi yasak olan eşyalar için tutanak tutulacak ve bu

eşyalar ailelerine teslim edilecek.

77- Aidat toplanacak hatta vermeleri için yalvarılacak

78- Nöbetlerde mıntıka temizliği yaptırılacak.

79- Ünitelendirilmiş Yıllık Plan Yapılan Açıklamalar

80- İş Günü Takvimi

81- Ünite Süre Çizelgesi

82- Yıllık Çalışma Programı

83- Haftalık Ders Programı

84- Ünite Çalışma Dosyası

85- Sınıf Ders Defteri

86- Deney defteri Raporu

87- Gezi Planı

88- Öğrenci Kişisel Robşayanı

89- Öğretmen Not Defteri

90- Kitaplık ve Defteri

91- Çevre İncelemesi

92- Tebliğler Dergisi Fihristi

93- Sınıf Demirbaş Listesi

94- Ders Dışı Etkinlik Dosyası

95- Yazılı Kağıt ve Cevapları

96- Ödev Listesi-Ödevler

97- Dershane Araçları

98- Koordinasyon Kurulu Kararı

a. Cümle Listesi

b. Metin Defteri

c. Metinler

d. Kontrol Tablosu

99-Yazılı sorusu hazırlanacak , bu yazılı test ise sorular seçilip kes yapıştır yapılacak ,

100-milyonlarca yazılı kağıdı okunacak

101-Okunan yazılılar önce not defterine sonra bilgisayara geçirilecek

102- Dönem sonu çıkarılan karnelere öğrenci ile ilgili görüşler yazılacak

103- Fotokopi çektirebilmek için okul idaresine kırk takla atılacak

104 Öğrencilere ÖSS'e kazandırılacak

104 - ?????????????????????

BİR DE BİZ ÖĞRETMENLER ÇOK YORULUYORUZ DERİZ. ŞUNCACIK İŞ YAPMAKLA HİÇ İNSAN YORULUR MU?

NOT:Unuttuklarım varsa ki vardır tüm meslektaşlarım listeye ekleyebilirler.Mutlu kalın.

GÖRMEMİŞİN EVİ OLMUŞ TUTMUŞ BLOGUNU UNUTMUŞ

2008-01-03T19:34:00.000+02:00

Canım blogum ve canım blogdaşlarım, ne çok kaybolmuşum ben yahu valla işten güçten kaybolmuşluğumun farkına bile varmamışım vesselam .Napmışım ben, nerdeyse bir sene geçmiş yazmayalı.Ne nerdeysesi canım harbiden de geçmiş işte. Tamam kaybolmuşum kaybolmuşum da peki boş durmuş muyum? Hayırrrrrrrrrrr.

Aslında "Maldivler (inşallah doğru yazmışımdır) deydim de internet yoktu şöyle uzunca bir tatil yaptım ulen beyaz kumlarda", demek isterdimdi emme nerde anacım nerdeeeeeeeee. Bal gibi de çalıştım sevgili arkadaşım eşşekvari (bu arada Barış Manço'yu rahmetle anıyorum) Peki naptım di mi? Şimdi Allah için güzel soru ancak neresineden başlıyacağımı bilemediğim için ayıp olmazsa pişkince şıkları görebilir miyim demek istiyorum.

Hadi bakem elimden geldiğince nacizane anlatem. Son postumdan sonra annemler geldiler tabi özleşmişiz uğrar mıyım internet falan ama Allah için doslarımın yazılarını okudum hele İncefikirlim'in anketi hala aklımda. Öyle hasret gider derken günlerdir hatta aylardır taşınamadığımız sevgili evimiz TOKİ konutlarına taşınma telaşımız başladı. Habire ertelediğim belki bir peri sihirle bizi hop diye oraya yerleştirir diye beklediğim taşınma hayalimden , valide sultanın kolarını sıvamasıyla uyandım "hadi artık ne duruyoruz bakın kaloriferleriniz de yanmaya başlamış taşınalım artık".Yahu dur hatun ben bir peri ısmarlamıştım o gelip şöyle bir burun hareketiyle atıvercek bizi diyemeden gerçek dünyanın acı gerçekleri bir tokat gibi çarpıvermişti yüzüme .(Türk filmi repliği gibi oldu valla) Lamı cimi yok taşınacağızzzzz.

E hadi taşınalım taşınalım da kolay mı o kadar. Valide sultanın bütün ev kırklaması gerek , bi de bana temizlik yaparken"kim şeyetmişte bu kadar uğraşıyosun "der hah işte kenarına bak bezini al anasına bak kızını al. Neyse canım hurçlar murçlar, şunlar bunlar, ev deki ıvır zıvırlar halloldu ve işite o büyük gün geldi.Sevgili taşıma şirketimizin bıçkın patronu aslında bir gün önceden kitap kolilerimizi atıvermişti bile eve . Evet atıvermişti diyorum malesef ertesi gün de mobilyaları kurmak ve yerleştirmek dışınde herbi şeyi atıverdi. Burda böyle evden eve taşıdılar işte yerleştirmelerini istemek neyine halt etmişin sen.Zaten adam ve profesyonel! ekibi beşinci kattan o kadar eşyayı indirmiş daha ne istiyosun.İşte o günden sonra başladı taşınma maceramız.

"Bu koli de ne vardı, bu poşet şu odanın, yaşasın bilgisayarın kablosunu buldum, hah ara kablo burdaymış,anne çişim geldi tuvalet kağıtları nerde" nidaları eşliğinde tüm atılıp saçılanları yerleştirdik nihayet, canım vefakar ve de cefakar anneciğimle.Bitanecik babacığım ise pencereleri slikonlamak, klozeti tamir etmek, kapı ayarlarını yapmak, balkonu alçılamak gibi işlerle meşgul olmak suretiyle yordu kendini (Yahu bırak damadın yapsın).İşler bitti mi nayır tabi ufak tefek yapılacaklar var nitekim internet bile bu gün bağlandı. Ama çok şükür artık yerleştik. Kurban bayramını beraber geçirdikten sonra annemler de gittiler şimdi azar azar küçük değişiklikler,küçük düzenlemeler yapıyorum. En güzeli de ne bilyor musun bunları yaparken mutlu oluyorum.Çünkü burası benim evim.Artık bütün duvarlar benim istediğimi istediğim yere çakabilirim.

Yıllardan sonra kira ve ev sahibi derdinden kurtulmuşum. Gelmişim 35 yaşına nihayet kendi evime kurulmuşum eeeeeee doğal olarak da bi çok şeyi unutmuşum. Dediğim gibi görmemişin evi olmuş blogunu ve blog arkadaşlarını işte böyle ihmal edivermiş.

Geçici bir süre için meraka düşürdüğün için de çok üzülüvermiş. Hadi biz çıkalım kerevetine elmaları o kayıp peri getire.

:) BEN İTALYA'DAYKEN :)

2007-11-29T22:48:00.001+02:00
Canlarım, özlemle buram buram burnumda tüten arkadaşlarım benim,dostlarım.Nihayet teşrif edebildim.O kadar çok özledim ki sizi, sabaha kadar yazıp okuyabilirim.Çünkü ne yazabildim ve açıkcası ne de yazdıklarınızı okuyabildim.Bilgisayarın başına ancak hazırlamakta olduğumuz konferans için oturabildim. Aslında İtalya'dan döneli çok oldu.11 Kasım günü dönmüştük,ancak döner dönmez o görev senin bu görev benim gezdiğim için çok yoğundum,tabi bi de taşınma işleri...Ne siz sorun ne de ben anlatayım diycem ama merak etseniz de etmeseniz de anlatıcam zaten.
Önce başlığımdan bahsetmeliyim.Her zaman, "ben şurdayken,ben şuyken,ben şununlayken "diye başlayıp böbürlenmek suretiyle akıp giden o gıcık konuşmalardan nefret etmişimdir.Faket gel gör ki gün geliyor Allah seni de onlardan yapıveriyor.Ya! bende de bir "ben İtalya'dayken " cümleleri peydah oldu ki sormayın gitsin.Yahu insan kendini kaptırıveriyor ve istese de istemese de çıkıveriyor ağzından ve işte latife olsun babından konduruveriyorsun böyle bir başlığı.
İtalya maceraları için geçirdiğimiz her günü tek tek anlatıcam sizlere ancak yarın nöbetçiyim ve pek de şevkle yapmadığım bu görev için hem psikolojik olarak hem de ekolojik olarak hazırlamam gerektiğinden bu yorgun bedenimi erken kaçıcam bu gün.Beni merak eden tüm arkadaşlarımı daha da meraklandırmamak için az da olsa yazmak boynumun borcudur dedim ve atıverdim kendimi bilgisayarın kollarına.
Canlarım, şekerparelerim artık geldim burdayım meraklanmayın hiç ben sizi çılgın bir cadıdan mahrum bırakır mıyım? Hadi biraz resimle olaya renk katayım.Küçücük yüreğimden kocaman sevgimle öpüyorum sizi Seda Sayanvari kokulu kokulu.

Sular şehri Venedik

Kimseciklerin binemediği gondollar(120 Euro)
Maske cenneti

NOT:Öğretmenler günümü kutlama nezaketi gösteren canım mutlu hemşom ve incefikirlim size çooooooookkkkkkkkkkkkkkkkk teşekkür ederimmmmmmmmmmmmmmmmm.

BUGÜN BENİM DOĞUMGÜNÜM

2007-10-31T01:24:00.000+02:00

Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.
Delikanlı çağımızdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaşına bakmadan gider

YAŞASIN CUMHURİYET

2007-10-29T10:09:00.000+02:00
Okulumuzun bando takımı ve öğrencilerimizin cumhuriyet yürüyüşü.

AZ ZAMANDA ÇOK VE BÜYÜK İŞLER BAŞARMAK

2007-10-29T00:21:00.000+02:00

Canım arkadaşlarım biliyorum çok ihmal ettim ben blogumu. Ancak geçen zaman içerisinde yaşadıklarımı şimdi okuduğunuzda sizin de bu ayrılışa hak vereceğinize inanıyorum.

Nerelerdeyim ben di mi?

Öncelikle sizlerinde en az benim kadar mutlu olduğunuzu bildiğim şu İtalya işleri için uğraştık Nurgülcüm ile. Okul çıkışı nasıl yaparda çocuklarımızın yol masraflarını karşılayabilecek bir sponsör buluruz diye. Yemedik içmedik ve 14 öğrencimizin İtalya'ya hem gidiş hem de dönüş uçak bileti (hemi de THY'den) masraflarını karşılayacak hayır severler bulduk.

Sonra İtalya ile sürekli gelip giden mail trafiği, İngilizceleri Türkçeye çevir oku, cevap yaz sonra ingilizceye çevir yolla.

18 yaşını doldurmadıkları için öğrencilerimizin yurtdışı çıkışlarına ailelerinin izin vermeleri ile ilişkin almaları gereken noter tastikli muafakatnameleri toparla, pasaportlar için fotoları ayarla,valilikten ülke dışı için olur al derken trafik gittikçe arttı.Tabi bu işleri yaparken dersler girip Osmanlı devletini I.Cihan harbine sok ve Mondros'u imzala.

Okul işleri devam ederken yeni evime taşınacağım için onun eksik gedikleriyle de uğraştım. Anacım ne zormuş ev sahibi olmak Valla boşuna dememişler "evin var mı derdin var" (ya bu böyle miydi yoksa kendime mi uyarladım neyse) Dedik ki kocişkomla önce bi kartonpier yaptıralım ama ne mümkün biz yaptırdığımızı sandık ancaaaakkk usta yapmış mı yamultmuş mu orası mechul. Bi görseniz sizde benim gibi çıldırırdınız.Olamaz böyle bi şey salon ortadan yukarı doğru eğimli, oturma odası olarak düşündüğüm yer ise aşağı doğru.O an ustayı bulsam yiycem ama verilecek sadakası varmış ki o gün yoktu. Lakin 2 gün sonra yakalamak suretiyle söyledim söyleyebildiğimi.Yahu be adam senin gözleri şehla mı? Neyse ki düzeltebilme kabiliyetiyle başarmış salonumu ancak diğer odam henüz duruyor saldım çayıra Mevlam kayıra .

Hadi neyse dedik olur böyle vakalar Tatlı cadı yakalar bozmayalım ağzımızın tadını. Bir kaç gün sonra girişte ki boşluklara dolap yaptıralım ıvırımız zıvırımız çıksın aradan.Gittik sağlam iş yapan bi ustaya çizmişim tabi afilli dolaplarımı ben en kullanışlısından.Gösterirsin gerine gerine. Usta amcamın meslek lisesi mezunu oğlu hemen bilgisayarda istediğim gibi düzenledi çok şık oldu.Oldu da "kapakları da sürgülü ustam unutma ha" deyince birden olanlar da oldu."Ben sürgülü yapmam da yapmam o kullanışlı olmaz sonra çok başınız ağırır" , ya ustam sana ne yap sen sonra ben uğraşcam .Yok adam Nuh der peygamber gelmez. Neysa bi düşünelim dedik.Başka bir mobilyacıyla anlaştık sonra "sürgülü dolapsever ve yapar Rıza Usta". Bu iş de meşakatlı başarıldı, ama hallettik .

Tokici olduğumuz için 3 odamız halı döşeli çok sağlıksız olduğudan oralara da laminant yaptıralım diyerek bizim gibi Tokici can arkadaşlarımız Sunişlerle laminant beğenmeye gittik.

Laminanttan sorumlu kişi yok bekle anacım bekle.Onu beklerken çay içtik sohbet ettik bu arada hani şu lokantalarda masaların üzerine yayılan cam benzeri sert plastikler vardır ya onlar da benim yanımda rulo halinde durmaktalar.İki küçük çocuk babalarıyla bunlardan bilgisayarlarının altına kestirmek için teşrif ettiler yanımdaki mavi rulo beğenildi yere serildi kesilmekte. Bi ara yandaki dolaplara doğru yönümü çevirmiştim ki bir hışımla diğer dulo tam elmacık kemiğime kayarak düşmez mi.Amam amam diyim ben size aklım çıktı.Nasıl bir acıyla kıvranmaktayım anlatatmam.Yüzüm şişti anında tabi, morluk da cabası . Sonunda o acı içinde yine seçtim laminantları.(Şimdi o kızarıklık elmacık kemiğime doğal bir allık görünümü vermekte).

Dün ise laminant ustasına gittik başka bi bloktan aldık eve götürdük çünkü ben holüme de laminant istedim istedim de holde varolan karoların üzerine yapılacak olan laminant için yandaki süpürgelikler sökülmeli kim yapıcak derken Allah'tan bu usta "ben yapıveririm hocam üzülme sen" dedi. Neyseki Allah nazarlardan sakına son işimiz yaver gitti.

Yaaaaa canlarım eve her gün bu maceralar eşliğinde haşat pozisyonda geldiğim için yazmak kolay olmadı okudum bende ve bir iki yorum bırakabildim.Nolur affedin....

Not: Yarın İtalya'ya uçuyoruzla ilgili gelişmeler..... Beni izlemeye devam edin

2007-10-25T00:29:00.000+03:00

Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,
Sana âguşunu açmış duruyor Peygamber.

2007-10-13T00:15:00.000+03:00

Sabah erkenden hortlatırken annem homurdanırdım "öf anne bayramda uymak sevaptır ne olur bir az daha",o ise "olmaz babanlar şimdi gelir camiden görürsün,hadi kalk süslü kokana daha bir sürü işimiz var"derdi.Homur homur sabah bir telaş sorma gitsin.
Kabir ziyaretinden sonra kahvaltılar hazırlanır, babamız ve kocamız kapıda karşılanır, eller öpülür, haçlıklar alınır.Daha kahvaltı masası henüz toplanmıştır ki misafirlerin biri gelir biri gider.Hoş beş muhabbet, mutfak ve salon arası dokunan mekik metrelerce olur ve o nazik popomuz geç saatte koltuk görür ,öldüm bittimler başlar,alır başını gider telaşlar.
Ne güzeldir bayramlar sevgi vardır, hürmet vardır, misafirperverlik vardır.Evet yorulursun ama bu seni hiç gocundurmaz mutlu bir telaşla zevkle hırpalarsın kendini.Baba ocağında bir başkadır bayramlar.
Oysa kilometrelerce uzakta bıraktığın canlarının elini öpememek,bir telefonun sinyaliyle kutlamak bayramlarını.Tüm aile fertlerinin bir araya toplanıp bayramın o tatlı telaşını yaşadıklarını bilmek sen yokken yanlarında.Hem onlarında bu özlemi çektiklerini,seni üzmemek adına ağlamamak için kendilerini zor tutklarını hissetmek çaktırmasan da ne çok içini acıtır kanata kanata.
Sevmiyorum ben bayranları gurbette olunca.Keşke anacığım hortlatsaydı bu gün beni sabahın köründe,şöyle afilli bir kahfaltı hazırlasaydım cümbürcemaat herkese,hoplaya zıplaya karşılasaydım babacığımı cami dönüşü kapıda ve her zamanki o imalı ifademle "bayyyrrrraaaaamıııııınnn mubarek olsuuuunn" diyip kapabilseydim haşlığımı,toprağına kurban olduğum canım anneanemin,büyük teyzemin , asla ölümünü kabullenemeyeceğim Emine Teyzoşumun, dedemin, hatta konşumuz Lütfiye teyzenin annesinin kabirlerini ziyaret edebilseydim,keşke ayaklarım şişene kadar salon mutfak arası mekik dokusaydım.Keşke ailemin yanında olsaydım.Sevmiyorum ben bayramları gurbette olunca SEVMİYORUUUUUMMMMMMMMMM.......
Ama şu uzunca seneler öğrendimki gurbette
Gurbet acı,hasret hüzün, ayrılık kavuşma sevdalısı.......
Eğer sizde benim gibi bir gurbet kuşuysanız çok üzülmeyin sakın, can sağlığı dileyin hem bekleyene hem beklenene.
Herkesin sevdiklerine kavuşması dileğiyle....

2007-10-10T23:25:00.000+03:00

YAĞIZ DELİKANLILARIM ÇİÇEK KOKAN TOPRAK KOKAN KIZLARIM

2007-10-08T00:01:00.000+03:00
Konuyla ilgili yazıyı elime aldığımda hiç bir şey anlayamamıştım doğal olarak.Milli Eğitim Müdürlüğünden gönderilen üst yazıda "Orta Çağ Hakkında Yazmak" diyordu ama açıklama kısmı benim için mechuldü.Çünkü konunun detayını anlatan kısım ingilizceydi.Hemen kulakları çınlasın bu sene tayin olarak giden ingilizce öğretmenimiz İlker Bey'e okutmak suretiyle her şeyi öğrenmiştim.Konu tarihi bir yazı yazmaktı.
20 kişilik bir öğrenci grubu ile onlara rehberlik yapacak üç öğretmen Orta Çağ'da herhengi bir bölgenin veya ülkenin o günlerdeki gelenek ve göreneklerini,yaşam şekillerini araştıracaktı.
Hemen kolları sıvadık,sıvadık diyorum konuyu ilk olarak Orta Doğu'nun ve Balkanlar' ın ve hatta dünyanın ve uzayın en süper bilgisayar öğretmeni ay pardon bilgi teknolojileri öğretmeni olan Nurgül'cüğüme söyledim.Çünkü öğrencilerime verdiğim proje ödevlerimde gittiğimiz işbirliğinin sonuçları çok mükemmeldi.Bizim haytalar Nurgül sayesinde süper slaytlar hazırlayarak sunular yapmayı öğrenmişlerdi.
Çalışılacak sınıf belliydi.Alanlarını ilgilendirdiği için ve de çok çalışkan oldukları için Sosyal sınıfı.Çocuklarım büyük bir şevkle çalışacaklarını belirterek güven vermişlerdi.
Peki ama Orta Çağ'da hangi yaşam bölgesi araştırılmalıydı? Bizler bu konuda da hem fikir olduk Amasra.Çünkü Amasra bir medeniyetler beşiğiydi.Eski Çağlardan günümüze değin Romalılar.Bizanslılar, Cenovalılar gibi bir çok medeniyeti konuk etmişti ve en güzelide Orta çağda yaşayanlar Cenovalılar'dı.Yani yarışmayı düzenlenleyen İtalyanlar'ın ataları.Böylece damardan gireriz dedik ve çalışmalarımıza başladık.
Önce Kültür Müdürlüğünü hallaç pamuğuna çevirdi çocuklarım,sonra da Amasra'yı.Müzedeki bayana gına geldi Ama bu bize yetmedi.Amasra'ya aşık bir tarih profesörünü de evinde ziyaret ettik.
Meteryallerimiz hazırdı, onları yazıya dökmekle yetinmedik.Şöyle büyüleyici bir slaytla da görsel şölen hazırladık.Tüm yazılanlar hamile hamile hiç bir emeğini esirgemeyen İngilizce öğretmenimiz Nur'un rehberliğinde İngilizceye çevrildi.Hazırladıklarımızı afilli yazılarla afilli dosya ve cd lere koyarak 29 Haziran günü postaya (Son postaya verme günü 30 Hazirandı) verdiktan sonra yaz tatiline gittik.Tatil geçmedi.Habire e-maillerimizi konturol ettik ama hiçbir mail yoktu.Okula döndük hala beklemedeyiz. Ümitlerimiz mum gibi söndü."Hocanım hani şu sizin poje işi ne oldu bir haber var mı" diyenlerden kaçar olduk.
Geçen hafta ne oldu biliyor musunuz.İtalya'dan bir mail aldık.Veeeeeeee öğrencilerimiz "Ortaçağ Hakkında Yazmak" konulu 3. Avrupa yarışmasında birinci oldu.
Hala inanamıyoruz.Ekibimiz Avrupa birincisi oldu.20 kişilik öğrenci grubumuz ve rehber öğretmenlerimizi İtalya'ya davet ettiler.Oradaki tüm masraflarımızı da karşılamak suretiyle.Düşünebiliyor musunuz İtalyan Başkonsolosluğu bile bizleri arayarak tebrik etti.
İnanmak o kadar güçtü ki. Özveriyle çalıştı öğrencilerimiz.Bir çoğu köyden gelen yağız delikanlılarımız,çiçek kokan, toprak kokan kızlarımız.Belki de büyük bir şehir bile görmek nasip olmayan acemi yolcularımız.Kim bilir belki de İtalya yolcusular.
İşte bu nokta da ciğerim sızlamakta bir haftadır kafamı patlatmaktayım.Onlar Türkiye'de değil Avrupa'da birinci iken maddi imkansızlıklardan gidemeyecekleri şüphesi içimi kanta kanata kemirmekte.Çocuklarım kendi pasaport işlemleri ve vize giderlerini (ki bunlar vize dahil hizmet pasaportu şeklinde düzenlenen cüzi bir miktar)karşılamayı kabul ederken onları götürecek yol parasını toparlamkta karşılaşılan prosüdür engelleri ve bir dilenci gibi o kapı senin bu kapı benim ziyaretleri bir haftadır yedi bitirdi beni.Kazandığımız bi miktar para ödülümüz vardı ama bu ancak bir iki öğrencimizin giderini karşılayabilirdi.
Çok üzgünüm çok hayat acımasız bazen.Kırıldı kolum kanadım .Oysa ki ben derslerde dünyaları feth ederken kala kaldım öylece.Öğrencilerime de hep nasihat ederim.
Derim ki hayatta kaçırıldığında asla geriye döndürülemeyecek üç şey vardır:
Biri ağızdan çıkan söz çünkü söz ağızdan çıkmadan sen ona hakimsindir çıktıktan sonra o sana hakim olur
Diğeri zaman
Çünkü geçtikten sonra ah keşkelerin, kafayı duvardan duvara vurmaların dahi telafi edemeyeceği büyük bir değerdir
Ve fırsatlar belki de bir daha asla karşılaşılmayacak ve Allah'ın lütfu olan hediyeler.
Bizler Allah'ın bir lütfu olan güzel bir hediye kazandık ve inanıyorum ki Yüce Yaradan öğrencilerime bu birinciliği nasip ettiyse,onları götürebilmemiz için de bir kapı açacaktır..
Gururla Sunuyorum...İşte benim Avrupa Şampiyonlarım

SÜSLÜ SOBEEE ARKAM SAĞIM SOLUM EBEEE

2007-10-03T00:31:00.001+03:00

Canım arkadaşım gamzelim evimizdeki süs eşyaları hakkında sobelemiş beni ve bu kadar yoğunluğun arasında müsayit olursan da yazıver demiş hiç olmam mı canım arkadaşım senin için yemem içmem uyumam(çünkü resimleri geceyarısı gibi anca ayarladım bi de afilli olsun diye bu şirin şeyleri yapıtım)cevaplarım yani.Hem bi tanem Kakaolum okullu oldun nerelerdesin diyerek endişelenince artık yazmak farz oldu. Hiç üzer ve endişelendiri miyim ben sizi.
Öncelikle süper bi şey oldu onu da yazıcam .İşte o süper bi şey için çok yoğunum.Şimdi onu sonraya bırakıyor ve görevimi yapıyorum.Ta ta tammmm işte süslerim.
*Amasra'dan çok beğenerek aldığım benim için tutku ve aşkı ifade eden kadın erkek figürüm yatak odamızı süsüyor.
*Migros'tan severek aldığım içinde minicik mumuyla sevgi ışığı yaydığını düşündüğüm ferforje fenerim o da yatak odamızda.
*Yine yatak odamızda bulunan ve her sabah "öf ne giycem, bu olmadı bunun şurası şöyle,burası böyle" diyerek karasızlık sıkıntılarımın sırdaşım Ferforje boy aynam.Üzerindeki makrome şapka ise öğretmenliğimin ilk yıllarında maaşımla aldığım çok sevdiğim bir kuyruklu şapka.
*Oturma odamızda tv nin üzerindeki minik afacan biblolarım.
*Ferhat ve Şirin aşkını anlatan İranlı arkadaşımız Naser'in hediyesi çerçeveli figürüm.
*Öğretmenler günü hediyem masum bir öğrencimin kendisi gibi masum olan melek biblosu.
*Salon sehbamda Kocaman yaprak tabak Ankaralı dostlarımız Mustafa ve Elif'in hediyesi ,yanlarında kocaman sim işli tesbihim,yıldız şekilli mumlarım,mini mücevher sandığım ve tütsülüğüm.
*Yan sehbamda kocişkomun bu güne değin aldığı gül ve karanfiller eşliğinde evlilik resimlerimiz ve kocaman Maşallahım.
*Yine İranlı arkadaşımız Naser ve eşi Şengül'ün Japonya'dan getirdikleri altın işlemeli Geyşa figürlü tabağım.
*Masamı süsleyen ve Osmanlı damgalı bakırlarım.
*(Ferforje manyağı olduğum için)ferforje köşeliğimi süsleyen ahşap saatim ve balayında iken aldığımız Side süsüm ile Amasra'da çok moda olan şans topum.
*Buda heykellerim ferforjelerimle çok uyumlular bayılıyorum onlara öyle tombul tombul kaygısız oturuşlarına.
*Kardeşimin eşi canım Esoşum'un aldığı filim her eve lazım şans getiriyooo.
*Afrikalı kızkardeşlerim küçük eltim Sevilgoş'un hediyesi.
*Amasra'dan görürür görmez aldığım Japon dedoş ve ninoş eşler.
*Fırınde pişirilmek süretiyle ve el işçiliyle yapılmış Asos'ta görünce aşık olduğum hemencecik aldığım nazarboncuklu tabağım.
*Aşkım teyzoş kızı Deroş'un hediyesi dizi dizi inci matruşkalarım.
*Yine Esoş'un ve ablası Reyhoş'un aldığı salonumun yerini süsleyen mumluğum.
*Masamın altındaki bibişkolarım ve kokulu mumlarım.
*Magnetlerim canım arkadaşlarım Ayloş ve İcoş'un Bodrum hediyeleri Asos ve diğer magnetler.
*Acele yazıp kaydedeyim derken oluşan bir hata veeeeeeee yine magnetler.
*Bartın Gözpınar köyünde iken o minik köy çocuklarıyla okul sergisi için yaptığımız Şehriye Kız tablom sergiden sonra mütiş resim öğretmenleri(bence ressam)Ruşiş ile bana hediye etmişlerdi mutfağımdan asla çıkarmam.
*Ankaralı Mustafa'nın (Biz ona öyle diyoruz Ankaralı Turgut gibi kih kih kih)elcazlarıyla yaptığı çıplak ve tombul hatunlu ahşap tepsim.
*Arkadaşım Beyhan'ın Sinop'tan getirdiği teknem.
*Aslında Amasra'da uzun kuyruklarından dolayı yüzüklük olarak satılan ama benim biblo olarak daha çok beğendiğim kedilerim ve yine neskafe kaşığı olarak satılan yine benim süs olarak kullandığım kaşıklarım.
*Canımın parçasına hamileyken seminer zamanında okulda iken Ruşiş'in benimde azıcık katkım olarak yaptığımız Miki ve Minili duvar süsü
*Yine canımın parçası için bizzat kendim tasarlayarak yaptığım nazar boncuklu duvar süsü.( Bu süsleri biz kıl tela üzerine önce astar boya geçerek kumaş boyalarıyla yapmıştık.Aynı teknikle yapılmış sehba örtülerimi da bi ara yayınlarım çok güzel olmuşlardı)
Şimdi canlarım palyaçom , tosbaaaaam ve Fikrimcim' sıra sizde arkam, sağım,solum sobeeeeeeeee.

ŞİMDİ OKULLU OLDUK.....

2007-09-22T16:10:00.000+03:00
Uzunca bir süredir blog alemine akamadım .Malumunuz görüldüğü üzre benim minik böceeem okula başladı.Ama sanki o değil biz başladık.Bir telaş aldı başını gitti sabahtan akşama kadar o gün.
Anne cadı sabahın altıbuçuğunda hortlamak suretiyle uyanaraktan,oğluşunun kahvaltısı için önce dondurucuda her zaman hazır ettiği sigara böreklerini kızarttı.Bir yandan da tosta burger atarak böceğinin öğle yemeğini hazırladı.Geç kalınacak kaygısıyla erkenden hotlanmasına rağmen, sabahın yedisine gelindiği sırada uyuyanlar hariç tüm hazırlanması gerekenler bitmişti. Hatta Sementa cadısı giyinmiş saçını başını ve de makyajını bile yapmıştı.Çünkü onun da bu yılın ilk iş günüydü. Büyük bir heyecanla böcek ve babası uyandırıldı. Böceem çaktırmak istemese de
biraz endişeli mi desem heyecanlı mı desem her ikisi karışık ortaya mı desem hah işte öyle bir ruh durumundaydı. Zevkle ve dikkatlice önlüğün giyilip yakanın takılmasından sonra İnce Fikirlim'in dedediği gibi klasik bir Türk annesi olarak fotoğraf faslına geçildi.Kahvaltının ardından böceğimi okuluna götürdük. Dolapları hazırdı amma her temiz ve titiz anne gibi Sementa cadısı o dolabı kırklamak için Mark banyo spreyini de yanında getirmişti.İşte o manzara görülmeye değerdi .Topuklu ayakkabılar eşliğinde kırmızı pantalonun üzerine dikkatlice ütülenip giyilmiş beyaz gömlek ve saçı başı makyajı ile özenli bir temizlik neferi.(O halime hayrettle bakan velilerin bakışını hatırladıkça sonradan kendim kendime çok güldüm) Eşyalar yerleştirildikten sonra bebeler ve korumaları anneleri bir Matrix edasıyla tören için bahçeye indirildiler .Bartın valisi eğitim ve öğretim yılını burada açacaktı.Böceğimizin yanında kalabildiğimizce kaldık amma velekin cümbür cemaatin ders saatim yaklaşınca onu yapayanlız orada bıraktık.Öğlen babasının yanında olduğunu bilmek beni bir nebze olsun rahatlatmıştı.Günün sonunda böceceemin anlatıklarıyla ona ve okuluna sonuna kadar güvenebileceğimi anladım adam olmuştu benim oğlum canım.Bu günün anlam ve önemini anlatan görüntüleri özlü sözler eşliğinde yayınlıyorum. İyi seyirler efendim.

Şimdi okullu olduk sınıfları doldurduk şarkısı eşliğinde sabah şekeri kıvamındayım.

Bu düşme numarasıyla ilk gün okuldan sıyırır mıyım acaba?

Güzelmiş sınıf sıralar temiz valla annemin içi rahat eder şimdi galiba
Sınıf iyiydi bu güneşte çekilmez bahçe şimdi, vali amca fazla uzatmasa bari
Bu masumiyet her zaman işime yarar oğluuum sen de denesene.Bak şimdi annem dayanamayıp F16 hızıyla burda olur söliym sana

İLK DERS

2007-09-17T00:13:00.000+03:00

Bizim okulda bir gelenektir.Okulun açıldığı gün yapılan törende bir branş öğretmeni öğrencilere ilk ders verir.Geçen sene de bu görev benimdi. Günün anlam ve önemine binaen ben de nacizane bu konuşmamı sizlerle paylaşmak istedim.

Sevgili Gençler,
Bizler sizleri,Türk Milleti’nin milli, ahlaki, insani, manevi ve kültürel değerlerini benimseyen, bu değerleri koruyan ve geliştiren, ailesini, vatanını ve milletini seven, onları daima yücelten, insan haklarına saygılı, Türkiye Cumhuriyeti’ne karşı görev ve sorumluluklarını bilerek bunları davranış haline getiren ve Ulu Önder Atatürk’ün ilke ve inkılapları doğrultusunda hareket eden fertler olarak yetiştirmek amacındayız.
İyi birer öğrenim almanızı sağlayarak da geleceğinizi biçimlendirmenize yardımcı olmak gayesindeyiz. Biz öğretmenler sizlere ancak kaliteli eğitim ve öğretim ortamları hazırlayarak rehberlik yapabiliriz.. Bu ortamları akıllıca değerlendirmesini bilmek sizlerin elindedir. Peki ama sizler neler yapmalısınız?
Her şeyden önce kendinize bir hedef seçmelisiniz.Çünkü eğer insan hangi limana gideceğini bilmeyen bir yelkenli gibiyse hiçbir rüzgar onun için yararlı olmayacaktır.
Kendinizi sevmelisiniz.Unutmayın ki insana en büyük zararı veya en büyük mükafatı verecek olan yine kendisidir.
Zamanınızı iyi değerlendiriniz. Zaman, dünkü bakiyenizin bugüne devrettiği veya yarinki avansınızı şimdiden harcayabileceğiniz bir banka hesabı değildir.
Güçlü olmalısınız Çünkü çetin rüzgarlar ancak küçük ve güçsüz ağaçları devirir, büyük ve güçlü ağaçların ise sadece dalları kımıldar.
En önemlisi ise akıllı olunuz; kendiniz, aileniz, geleceğiniz ve ülkemizin geleceği için.
Akıllı olmak denince hatırıma hep hoş bir hikaye gelir. Sizlere bu küçük hikayeyi anlatarak sözlerimi tamamlamak istiyorum.
“Yaşlı bir marangozun emeklilik çağı gelmişti . İşveren müteahhide işinden emekli olmak, eşi ve büyüyen ailesi ile birlikte sakin bir hayat sürmek istediğinden bahsetmişti.
Müteahhit iyi bir işçisinin ayrılmasına üzülmüş., ondan kendisi için son bir iyilik olarak bir ev daha yapmasını rica etmişti. Marangoz kabul etti ve işe girişti ,ne var ki gönlünün yaptığı işte olmadığını görmek pek acıydı.Baştan savma bir işçilik yapmış ve kalitesiz malzeme kullanmıştı. Kendisini adadığı mesleğine böyle son vermek ne büyük talihsizlikti.
Bir süre sonra işini bitirmişti , işveren evi gözden geçirmek için geldiğinde Dış kapının anahtarını marangoza uzattı. Bu ev senin dedi, Sana benden hediye . Marangoz şoka girmiş çok büyük bir utanç hissetmişti. Keşke yaptığı evin kendi evi olduğunu bilseydi ! O zaman böyle yapar mıydı hiç.
Bizim içinde böyledir . Gün be gün kendi hayatımızı kurarız.Çoğu zaman da yaptığımız işe elimizden gelenin maalesef daha azını koyarız.Sonra da şoka girerek,kendi kurduğumuz evde yaşayacağımızı anlarız.Eğer tekrar yapabilsek,çok daha farklı yaparız. Ne var ki ,geriye dönüş yoktur..
Marangoz sizsiniz: Her gün bir çivi çakar, bir tahta koyar ya da bir duvar dikersiniz.Hayat bir kendin yap kendin yaşa tasarımıdır.Bu gün yaptığımız davranış ve seçimler, yarın yaşayacağımız evi kurar. Öyle ise onu akıllıca kurun.
Yeni eğitim ve öğretim yılının bu ilk gününde başta emeklerini hiç esirgemeden eğiten ve öğreten öğretmen arkadaşlarım olmak üzere , beni sabırla dinleme nezaketi gösteren bütün misafirlerimize ve sizlere ,siz geleceğimizin teminatı olan gençlere sağlık ve başarı dolu bir yıl diliyorum.
Gençler yolunuz daima açık olsun.

Yeni eğitim öğretim yılı tüm eğitim ve öğretim camiasına ,bu eğitim öğretim camiasının ilk ve en önemli öğesi olan annelere ve gözlerinden dahi esirgedikleri yavrularına hayırlı olsun.Allah bütün çocukları kazalardan ve belalardan korusun. Mutlu kalın....

SINAF SINAF

2007-09-09T00:26:00.000+03:00

Canım Hemşom Mutlumveumutlum bugün beni sobelemiş, ben de hemen hoşuma giden kokuları yazıyorum:

*****Çok garip gelebilir amma boya,tiner kokusuna bayılıyorum. Evet çirkin alışkanlık da yapabilir biliyorum fakat bizim okul falan boyandığında koklamaktan kendimi alamıyorum.
*****Hemşocuğumun da dediği gibi bebiş kokuşu kokla kokla doyamam, sadece koklamakla kalsam hem mıncık mıncık hem de ısırık ısırık koklarım ( bir bebek mi yapsam acaba?)
*****Islak toprak kokusu yağmurdan ıslanması şart değil çimler sulanırken de olur çok büyüleyicidir. Çocukluğumun her tarafımız taş toprak , elimiz yüzümüz kip kirli halini hatırlarım.
*****Oğlumu doğurduğum sıralar da kullandığım deodrant E.Santini. Hala birazını saklarım tam 8 yıl oldu bozulmadı arada koklar koklar o günleri hatırlarım.
*****Biraz müstehcen olmaz inşallah ayıptır söylemesi kocamın kokusu, bekarken ten uyuşması falan hikaye derdim değilmişşşş.
*****Kullandığım çamaşır deterjanının kokusu,Ariel Dağ Esintisi şiddetle öneriyorum. Ben diyeyim 1, siz deyin 2 hafta kokusu çıkmıyor.
*****Vazgeçemediğim parfümüm, aslında çok çeşitlidir parfümlerim ama benim biricik kokum Chanson d'Eau (şişesinden yazdım aslında şansön dö diye söyleniyor) , temizlik hissi veriyor.
*****Oğlumun kokusu,benim için en güzel kokudur.Nerde olsa tanırım.
*****Oje ve aseton, onların kokusunuda seviyorum.Çok kullanmasam da koklamak ve minik kız misafirlerimi mutlu etmek için (arada süslü olmak için de tabi) alırım.
***** Çiçek kokusu, en çok da beyaz gül o bir başka kokar sanki oysa benim en sevdiğim çiçek gelinciktir ama gel gör ki o kokmaz.
***** Denizin kokusu, bayılırım kumsalda şöyle günbatımına karşı ya da gece karanlığında yakamozlar eşliğinde en güzel kokudur o deniz kokusu çiğerlerime bayram ettirebilirim hiç üşenmeden saatlerce (Bu bakımdan şanslıyım Bartın'da yaşıyorum)
***** Çifte kavrulmuş mısır ununa bulanarak kızgın yağda kızartılmış mezgit kokusu.Öfffffffff yemede yanında yat.
*****Veeeeeeeeeee tabi ki annemin kokusu.İşte bu içimi acıtır çünkü hep acı bir hatıra canlanıverir akılmda.Ben ortaöğrenimimi ailemden uzakta yaptım Rahmetlik anneannemlerle yaşadım bir süre. Ailemle aramızda çoooooook km'ler vardı.Bir sömestir tatili kavuşmamız, hasrete döndüğünde canım anneanneme yalvarmıştım,"nolursun annemlerin nevresimlerini hemen yıkamayalım diye ve uzun uzun günlerce anacığımı kokladım bez parçalarından.
Neyse, efkarlanıverdim işte.Şimdi sıra bende.Beni blog aleminde ilk fikrimcim sobelemişti o zaman acemiyim tabi (sanki şimdi çok ustayım da) ben unutup hiç kimseyi sobelememiştim. Şimdiiiiiii canım arkadaşım fikrimcim'i, adaşım cadım'ı ve diğer hemşom kakaolusevgi' yi sobeliyorum hadi bakalım kolay gele...........

NOT: Hemşom başardım bak senin sayende artık link yazabiliyorum çok sağol canım, link verenlerin çok olsun:) :) :) :) :)

YANDIM ANAMMMMMMM

2007-09-07T01:31:00.001+03:00

Aslında kardeşimin doğum günü 1 Eylül ama ben bir kaç gün sonra kutluyorum çünkü teşrifatı sevmez bizimkisi, biraz zaman geçince daha az asabileşir de ondan.İyi ki doğdun benim pırtığım. Bu gün sana özel bir yazım olsun istedim veeeeeeee o küçüklük anılarından biri canlanıverdi gözümde. Anlatmazsam çatlarım.
Annem ve babamın memuriyetinden dolayı Bursa'nın küçümencik bir köyünde yaşadık biz küçükken(hayatımın en mutlu günleriydi;sınırsız çilek ve şeftali).Bir ara köyün çocukları arasında gazoz kapaklı bir oyun moda oluverdi. Kim en çok kapak toplamışsa, hangisi bu oyunda en iyi "yüdücüyse"ve kapak şapiyonuysa görmeyin fiyakasını.Köyde toputopu 3 kahve ,2 bakkal dükkanının bulunmasına rağmen 30 falan olan çocuk sayısı kapak enfilasyonunu arttırmıştı haylice.
Canım babam, her onbeş günde bir bizi Bursa'ya gezmeye götürür.Şöyle Kültür Park'ı gezdirir gönlümüzü alırdı.En sık götürdüğü yerlerden birir de (Bursalılar bilir) Romans Çay Bahçesiydi. Biz orda gazoz içmeye bayılırdık garson abi buz gibi gazaz şişesiyle gelir yanımızda kapağı açıverirdi.Takır tıkır kapaklar yerde.
İşte kapak modasından sonra ilk gittiğimiz de benim karamuk kardeşim o güne kadar değerini anlayamadığı bu bir sürü kapağı yerde görmez mi?
Önce donakalaraktan derin bir nefes alıp, "Yandım anam gagalozzzzzzzzzz"diye bağırmaz mı.Düşünsenize bizimkilerin halini. Milletin vah vah çocuğa bir gazoz almamışlar diyen imalı gözlerinin nazarında kızsınlar mı, yoksa benim canım kardeşimin o masumca, hazinenin kaynağına bulduğundan duyduğu mutluluğa sevinsinler mi artık gerisini siz düşünün.
Bu arada kardeşim 30 yaşında, evli barklı bir adam amma velakin gözümüzde henüz büyümemiştir ve işte belirtiğim sebeptendir ki gagaloz meselesi ailemizde hala minik bir nükte konusudur.(İyi ki önce ben doğmuşum)

BİZ KİMİZ ?

2007-09-04T15:10:00.000+03:00

Biz bu dünyayı paylaşan yoo yoo paylaşmaya çalışan bir grubuz; biz, birbirimizi anlamamak için ısrar edeniz nedense, biz muhalefet olsun da nasıl olursa olsun diyeniz, biz can acıtmayı seveniz, biz bir merhabayı bir tebessümü esirgeyeniz, biz bir açığını bulsam da oturtsam lafı diye tetikte bekleyeniz, biz en güzel /en yakışıklıyız, biz en akıllı en çok bileniz, biz kötü anlarda sevineniz malesef ne acı ki,biz eşeğe kızıp palanını döveniz.Biz kimiz ya hu biz kimiz?
Muhtemelen bugün biraz kızgın,biraz incinmiş olduğumu anladınız.Kızgınlık çok az, aslında incindim.Ben insanları anlamak için çaba sarfederken, kalplerine girebilmek için kuleler inşa ederken ve her insanı her şeyini görmezden gelerek severken incinmek çok kötü oldu.Hani özene bezene uğraş vererek yaptığınız kumdan kalenizi, buraya kadar ulaşmaz dediğinizi duyupta inadına geliveren hırçın bir dalganın silip süpürdüğü gibi sanki siliniverdi iyi duygularım.
Aslında minik bir balık gibi uysalımdır ama kızınca, birden köpekbalığına dönüşüveririm. Biliyorum birazdan geçer kızgınlığım, çabuk parlayan çabuk sönüveren bir yapım var benim. Hatta yazarken bile şimdiden yelkenleri suya indirivedim. Bir meslektaşıma kızmıştım ama geçti galiba.
Yok ben yukarda saydıklarımdan değilim ve bir çoğumuz değiliz. BİZ, BİR TEBESSÜMÜ ESİRGEMEDEN, MENFAATSİZ SEVENİZ, BİZ BEN DİLİNDEN ÇOK BİZ DİLİNDEN KONUŞANIZ. ŞU KOCA DÜNYAYI PAYLAŞMAKTA CİMRİLİK YAPAN HERKESE DAHA ÇOK YER VAR DİYENLERİZ BİZ. BİZ SEVGİNİN VE BİR GÜLÜCÜĞÜN TÜKENECEK BİR SERMAYE OLMADIĞINI BİLİP, CÖMERTÇE DAĞITABİLENİZ...

ÇOK TEMBELİM ÇOKKKKKKK

2007-09-03T00:46:00.000+03:00
Bu gün resimlerim dosyama bakarken geçen yıl arkadaşlara yaptığım nefis tatları gördüm.Uzun zamandır hiç birini yapmadığımı farkettim yarın birini olsun yapayım bari diyorum . Görünüşlerini beğenirseniz işte tarifleri. Hadi şimdiden afiyet, bal, şeker, kaymak olsun üşenen olursa beklerim bize buyursun.

TUZLU TART (Gülay Hanım)
Malzemeler:
2 su bardağı un
1 su bardağı süt
1,5 çay bardağı sıvı yağ
2 yumurta
1 paket kabartma tozu
Yarım su bardağı ufalanmış peynir
Minik küpler halinde doğranmış sucuk
Minik küpler halinde doğranmış çarliston biber
1 çay kaşığı tuz
Yapılışı
Bütün malzemeler karıştırılır, içlerine kağıt konulmuş minik kalıplara
eşit oranda paylaştırılır,200 derecede fırında yarım saat pişirilir. Afiyet Olsun.

KABAKLI PATATES PÜRESİ (Bizzat benim uydurmam)
Malzemeler:
1 kg kabak
Yarım kg patates
Mayonez
Sarımsaklı yoğurt
1 tatlı kaşığı tuz
Bir miktar sıvı yağ (isteğe bağlı)
Yarım limon
Süslemek için maydanoz ve havuç
Yapılışı:
Patatesler haşlanır ve püre halıne getirilir içine limon, tuz ve yağ eklenerek
borcamın altına düzgünce yayılır.Rendelenmiş ve suyu sıkılmış kabaklar da bir miktar yağ ile suyu çekene kadar kavrulur.Kabaklara mayonez ve
sarımsaklı yoğurt eklenerek , onlar da patateslerin üzerine yayılır. Maydanoz ve havuçla süslenir. Afiyet olsun.

SUSAMLI SİMİT (Feryal)
Malzemeler:
1 paket margarin ya da tereyağ
Yarım su bardağı süt
Yarım su bardağı sıvı yağ
1 adat yumurta (sarısı içine beyazı dışına)
1 paket kabartma tozu
3 yemek kaşığı toz şeker
1 tatlı kaşığı tuz
Susam ve aldığı kadar un
Yapılışı:
Bütün malzemeler karıştırılır, kulakmemesi yumşaklığında Hamur yoğrulur, simitler yapılarak önce yumuytanın beyazına sonra da susamlara batırılır.200 derecede pişirilir. Afiyet olsun.
Not: Parantez içindeki isimler tarifleri aldığım dostlarım, onları da çom çok öpüyorum.

ÇANTASIZ ÇIKMAM ABİ

2007-09-01T19:27:00.000+03:00
Ben ilk kez sobeleniyorum.Bu yüzden beni sobeleme inceliğini gösteren arkadaşım Fikrimciğim artık hayatımda bir ilksin teşekkürler. Ben çantasız asla çıkmam.Kendimi bi boş hissederim.Elimi kolumu koyacak yer bulamam o zaman.Zaten çantasız çıksam,perişan olurum çünkü her şeyim ondadır.Son zamanlarda annemin ördüğü açık mürdüm rengi çantamı çok kullanıyorum (eline sağlık anneciğim bi gün örneğini yayınlayıp meşur edicem seni nette)Şimdi gelelim çantamda olmazsa olmazlarıma:

*Bir paket ıslak mendil (mutlaka)

*Akıl defterim(ya bu gün yapacaklarımdan birine bakmam gerekirse)

*Belleğim (hoş bir dosya ya da bilgiyi kaçırmamalıyım)

*Cüzdanım(kredi kartlarımla)

*Makyaj çantam( parfümüm olmadan ve kırmızı rujumsuz asla)

*Cep telefonum(ya aşkım ararsa)

Daha o kadar çok obje var ki, bir şişe su alırım mesela hele yazsa.Küçük kalemliğim her derde deva kalemlerim,silgim,kalem uçlarım (0.5)olmadan yaşayamam, yaa daksilim. Bize özel hijyenik hani ...onlarda olmalı, gözlüğüm...Oğlumun bir kaç oyuncağı ya isterse . Offfffff ben bu işin içinden cıkamayacağım galiba yok yok ki çantam da.

Neysa hiç farkında değildim çantamdakileri düşününce ve yazınca bayağı eğlendim , hep mutlu yaşa emi Fikrimciğim.....

SİHİRLİ ATATÜRK RESMİ

2007-08-30T21:09:00.000+03:00

ZAFER, ZAFERİ HAKEDENLERİNDİR

2007-08-30T20:39:00.000+03:00
Bu sabah malesef biraz geç uyanabildik erken kalkabilseydik Bartın'da ki bayram kutlamalarına gitmeyi planlıyorduk.Oğlum bize acık tafra yaptıysa da onu TRT 1 de ki kutlamaları izleterek avutabildik.Gösteri uçaklarının gökyüzü gösterileri inanılmazdı.Maşallah havacı askerlerimize dedim, tabi Allah analarına da sabır versin.Onların ayağı yere basana kadar yürecikleri hop oturup hop kalkıyordur eminim.

Ben bugun bu topraklarda doğduğum ve bu şanlı tarihin sahibi olduğum için bir kez daha gururlandım.

Rahat uyuyun Aziz Şehitler, bu topraklar sizin bizlere mirasınız değil sadece, bizim gelecekteki evletlarımıza gözümüz gibi bakarak, teslim edeceğimiz emanetiniz olacaktır...

YENGEÇCİK

2007-08-29T23:00:00.001+03:00

Bir küçücük yengeçcik varmiş,
Kırlarda ko ko şar oynarmiş...

ARİSTO'NUN AŞKI

2007-08-23T01:44:00.000+03:00

Tatilden henüz döndük, ailelerimizle hasret gidermek mutlulukların en güzeliydi ama yorgun bedenlerimizi dinlendirmek hele hele bu işi Assos gibi eşsiz bir güzellikte yapmak çok ayrı bir zevkti.
Assos'ta Ortaçağ mimarisini andıran yapılar arasında dolaşırsınız. Tepelerde binlerce yıllık taşların üzerinde yürürken, pırıl pırıl denize karşı kurulmuş olan bu antik kentin sakinlerinin, ne kadar şanslı olduklarını düşünürsünüz. Hele burnunuza vuran kekik kokuları ayrı bir zevk verir size.Dolaşırken köy ürünlerini , el işi tabakları,Assos magnetlerini ve oraya özgü şans kolyelerini ısrarla satmak isteyen tatlı teyzelerle karşılaşırsınız. Assos o kadar güzeldir ki ünlü filozof Aristo'nun burada evlenmesine neden olduğu günkü gibi bu gün de etkiler sizi .
Merak edenlere biraz Assos tarihinden ve Aristo'nun aşkından bahsetmek isterim Bu bilgileri Çanakkale de isimli siteden indirdim isteyenlere orada daha çok bilgi var tavsiye ederim.

Çanakkale ilinde bulunan yüzlerce antik yerlesme merkezlerinden birisi ama su anda en önemlilerindendir. Assos (Behramkale)'un tarihi M.Ö. 2000 yillarina kadar dayanmaktadir. M.Ö. 1000 yillarinda Tespos (Midilli) adasindan gelenler tarafindan Aiol kolonisince kuruldugu bilinmektedir.
M.Ö. VI Yüzyilda Lidyalilarin ve Perslerin egemenligine giren Assos, M.Ö.V. Yüzyilda bircok Batı Anadolu kenti gibi Attik Delos (Deniz Birligi)'a üye olmustur. Büyük İskender'in Asya Seferi ile Makedonya hakimiyetine giren kent, İskender'in ölümünden sonra sirayla; Bergama Kralligi, Roma İmparatorlugu ve Bizans hakimiyetinde kalmis ve I. Murat döneminde Osmanli topraklari icerisinde yerini almistir.235 metre yüksekligindeki Andezit taslardan olusan tepe üzerinde kurulan Assos Antik Kenti; Cin seddi kadar özenle yapilmis, yer yer yüksekligi 20 metreye ulasan 8 kule il 12 degisik kapinin yer aldigi yaklasık 3200 metrelik surlarla cevrelenmistir. Athena Tapinagi, Gymnasium, Agora, Hamam ve Tiyatro'nun bulundugu sehir ile Antik Liman, Mendirek ve Antrepo benzeri yapilardan olusan Assos'da 1881-1883 yillari arasinda ilk bilimsel kazilar J.T. Clarke ve F. Bacon'dan olusan Amerikan heyeti tarafindan yapilmistir. Bu kazilarda cıkan eserlerin bir kismi Louvre ve Boston Müzelerine götürülmüs olup, yurdumuzda kalanlarinda bir kismi İstanbul Arkeoloji müzesinde sergilenmektedir.İlk kazidan itibaren uzun yillar kendi kaderine terk edilen Assos, 1980 yilinda Restoratör Prof. Dr. Ümit SERDAROGLU'nun gayretleri ile yeniden bilimsel kazi calısmalarina sahne olmustur. Bugün, kazilar Sayin SERDAROGLU'nun baskanligindaki bir kazi heyeti tarafindan ciddiyetle yürütülmektedir. Hikaye bu ya; Assos Kralı Hermias'in kiz kardesi Pythias'in güzelligi dillere destandir...
Pythias'i görenler O'nu bir daha akillarindan cikaramamaktidirlar... Ünlü düsünür Aristo, Hermias'ıin okul arkadasidir. Hermias, Aristo'yu Assos'a davet eder, bu davete icabet eden Aristo da, yemekte Pythias'i görür görmez asik olur ve yemekten icmekten kesilir, bunun üzerine Hermios, Assos'da bir okul actigi takdirde kizkardesini Aristo'ya verecegini vaadeder.Ve hikaye mutlu sonla biter, Aristo ile Pythias evlenir ve Felsefe Okulu kurulur. M.Ö. 348-345 yillari arasinda Aristo burada Erdem'e Övgü isimli eserini hazırlar.
Eğer gerçekten kafa dinlemek istiyorsanız,niyetiniz temiz bir denizde yüzüp taptaze balık yemekse ve yakomozların işığında Midilli'yi izlemek istiyorsanız hiç durmayın derim.Assos yeni bir sevdaya tutulanlar ve eski sevdasını her gün yeniymiş gibi yaşayanlar için...

MERHABA

2007-08-23T00:59:00.000+03:00
İlk önce gerçekten cadı mıdır diye düşünenlere evet bazen cevabını verebilirim.Çünkü 31 Ekim cadılar bayramı doğumluyum ben.Eşim her ne kadar tatlı cadı olduğumu söylese bile kimselerin düşünemediği cinlikleri düşündüğümü ifade etmeden de geçemiyor.

Her nerse. Ne zamandır şu blog dünyasını bir karıştırayım diyordum da kısmet bu güneymiş. İzlediğim tüm bloglar aranızdaki güçlü dostluklar kıskançlık duymama (çünkü akrep burcuyum) neden oldu, acayip bir tutkuyla ben de orada olmayım dedim. Eeeeeeeeee artık burdayım. Kapınızı çaldım açar mısınız acaba, güzel dostlar herkese merhaba.